Jónatan, Tinna, Haukur og Einar

Gleðilegt ár kæru vinir:)

Enn eitt árið er gengið í garð, ekki að það komi neinum á óvart en ég verð alltaf voðalega meir á áramótum og fæ kökk í hálsin af skrítnustu tilefnum. Ég er búin að hugsa mikið um að skrifa einhvern annál fyrir hönd okkar í litlu fjölskyldunni en ég held að ég láti það vera.

Sannleikurinn er sá að við lögðum af stað í ævintýri í upphafi árs og biðum spennt eftir því að reyna okkur á nýjum stað í nýju landi. Hlutirnir hafa æxlast þannig að þegar ég lít til baka þá er þetta eitt af mínum erfiðustu árum en á sömu stundu eitt af lærdómsríkustu tímabilum sem ég hef upplifað. Við trúum því að þetta sé ennþá ævintýri, núna erum við að upplifa erfiða og harða tíma. Svo munum við rísa upp og sigra “vonda kallinn” og lifa hamingjusöm til æviloka.

En færum okkur að jólunum okkar með Hauki Sindra, dögunum til áramóta og alls þess skemmtilega sem við höfum brallað undanfarna daga…..grunar að þetta verði langt blogg:)

Haukur Sindri lenti um kvöldmatarleitið þann 28. desember. Fjölskyldufaðirinn er búinn að blogga um hvernig matseldin gekk fyrir sig og því óþarfi að lýsa því í smáatriðum og láta duga að segja hversu ótrúlega góður maturinn var. Við sameinuðum hefðirnar á besta hátt sem hægt er. Hjá mér hefur verið hefð fyrir að hafa graflax í forrétt á jólum, hjá okkur báðum hefur verið svínasteik með puru í aðalrétt og hjá Jónatani hefur svo verið möndlugrautur í eftirrétt. Þannig að við tókum forréttinn frá minni hefð, aðalréttinn frá okkur báðum og eftirréttinn frá Jónatani, sannkölluð 50/50 skipti. En allavegana, á meðan ég og Einar sóttum Hauk þá undirbjó Jónatan ratleik til að stytta drengjunum stundirnar á meðan við myndum klára matarstússið. Þegar við vorum klár með matinn þá ákváðum við að koma drengjunum á óvart, sendum þá inní herbergi og merktum diskana okkar á soldið sérstakan hátt sem gladdi þá einstaklega mikið.

Einar var eiginlega einum of töff þetta kvöld, fyrir utan hvað hann var spenntur og glaður yfir því að hafa bróðir sinn og fór gjörsamlega á kostum. Stóð upp á stólnum í miðjum matnum og sagði “mig langar að skála þar sem Haukur er kominn til okkar” alveg eins og hann væri alvarlegur fullorðinn maður:) Spennan var slík að hann fann sér svo alla pakka sem voru merktir honum og reif þá upp og við náðum engan vegin að stöðva hann, þannig að við verðum að viðurkenna að við vitum ekki alveg 100% hvað er frá hverjum og þá sérstaklega hvaða bók hann fékk frá hverjum sem er virkilega leiðinlegt þar sem við erum vön að merkja allar bækur með nafni þess sem á bókina, af hvaða tilefni hún kom til okkar og frá hverjum ef það á við.

Þegar við vorum búin að opna pakkana þá lögðumst við í sófann, sóttum möndlugrautinn og horfðum á DVD sem Haukur fékk frá Högna, Írisi og kó um atvinnumennina okkar. Einar endaði með möndluna en er svo sætur að hann sagði að hann hefði fengið hana fyrir okkur öll af því að við værum fjölskylda og heimtaði að það yrði tekin mynd af öllum með möndluna annað væri bara ekki sanngjarnt.

Þar sem allir fjölskyldumeðlimir eru handhafar árskorts í Tívolí var ákveðið að eyða næsta degi í Tívolí, við skelltum okkur snemma af stað enda viðbúið að það yrði traffík í Tívolíinu. Jólatívolí er alveg ótrúlega flott og mikið skreytt, það var alveg ótrúlega kalt en við vorum vel búin til að fjárfesta í túrpassa á línuna og eyða öllum deginum þarna. Einar verður hugrakkari og hugrakkari með hverri tívolíferð sem við förum í en Haukur er alltaf jafn tívolíglaður og rússíbanasjúkur og því var farið í alla rússíbanana.

Þegar okkur var orðið kalt þá skelltum við okkur inn á kaffihús, strákarnir fengu sér heitt kakó og mamman og pabbinn fengu sér heitt glögg. Það var rosalega gott að hlýja sér aðeins, pissa og hlaða batterýin fyrir fleiri ferðir í tækin. Við biðum líka spennt eftir flugeldasýningunni sem er alltaf á milli jóla og nýárs klukkan sex. Það er virkilega gaman að rölta um þegar það byrjar að rökkva og ljósin verða einhvernvegin miklu flottari og stemmingin verður alveg ótrúleg.

Við enduðum daginn á að fá okkur pizzu á nálægum veitingastað og fórum svo heim og kláruðum að horfa á atvinnumennina okkar. Við vorum soldið lúin eftir daginn í Tívolíinu og því ótrúlega gott að fara í kósýföt og kúra bara í sófanum heima og hlaða batterýin fyrir næstu daga.

Haukur vaknaði svo daginn eftir með gullfoss og geysi og leið ekki vel. Pabbinn sá um áramótainnkaupin á meðan við kúrðum okkur yfir misgáfulegu sjónvarpsefni og tölvuleikjum. Þetta gekk nú fljótt yfir hjá Hauksanum okkar og um kvöldmatarleitið var hann orðinn nokkuð hress. Þennan dag var afgangadagur enda alveg ótrúlegt magn af mat sem safnast upp á svona hátíðardögum. Eftir matinn þá ákváðum við að spila Pictionary og komumst að því að Einar og Haukur hafa svo sannarlega keppnisskapið frá mömmu sinni. Fyrir ykkur sem ekki þekkið til þá hef ég skánað mikið, þegar Haukur var lítill þá gat ég ekki einusinni leift honum að vinna mig í einföldum spilum þar sem ég er svo svakalega tapsár. Ég hef aðeins unnið í þessu gagnvart drengjunum mínum og get núna spilað við þá með aðeins meiri ólympíuhugsjón s.s. að vera með en ekki vinna. Reglurnar voru aðeins sveigðar til þar sem Einar hefur ekki alveg skilning á spilinu. Einar og pabbi voru saman í liði og svo Haukur og mamma. Einar var alveg ótrúlega klár að geta upp á réttu teikningunum hjá pabba sínum og Haukur var alveg að trompast yfir reglunum  þar sem pabbi mátti tala aðeins með teikningunum til að hjálpa Einari á sporið. Einar og pabbi höfðu forskotið framan af þangað til að Haukur fékk alveg nóg og við tókum okkur á og komumst framúr Einari og pabba. Þá varð allt vitlaust hjá Einari, grátur og læti sem ætlaði engan endi að taka. Einar heimtaði að kasta teningnum án þess að geta rétt til að komast aftur framúr mömmu og Hauki en var sagt að það væri að svindla. Hann sættist á að prufa hvort þeir gætu ekki rétt og það tókst, Einar kastaði þá teningnum og fékk fjóra. Fjórir dugði ekki til að komast framúr mömmu og Hauki og þá varð allt brjálað aftur, hann ætlaði nefninlega að fá sex. Hann tók þá bara teninginn fann sex og lagði hann á borðið, við gátum að sjálfsögðu ekki látið barnið komast upp með þessa spilamennsku og það endaði með því að þeir færðu sig fjóra og gerðu aftur. Við skiptumst á að halda forystunni það sem eftirlifði spils með gráti hjá Einari og mótmælum hjá Hauki. Pabbi og Einar voru gulir og ég og Haukur vorum blá. Til að halda öllum góðum þá endaði þetta spil með jafntefli þar sem Haukur og Einar gátu akkúrat á sama tíma upp á síðustu spurningunni, alveg ótrúlegt:)

Við sváfum út á gamlársdag og byrjuðum daginn á alvöru brunch, strákunum mínum þykir ekkert betra en að fá amerískar pönnukökur með sýrópi. Næst á eftir mátuðum við lopapeysurnar frá ömmu Gunnhildi og co og spókuðum okkur svo um í bænum. Keyptum áramótaskraut, hatta og flugelda. Pabbi og Einar fóru svo heim og mamma og Haukur fóru og tóku smá snúning á körfuboltavellinum.

Það var fjórréttaður matseðill hjá litlu fjölskyldunni og ótrúlegt en satt þá tók ég meiri þátt í matseldinni en oft áður og klúðraði ekki neinu en matseðillinn leit svona út. Ég treysti því að Jónatan matarbloggi áður en árið er liðið…. engin pressa;)

1. Humarsúpan hans Ella sem við fáum alltaf í Bolungarvík og heimabakað brauð ala Tinna
2. Grafið naut
3. Hjartardýr (http://www.dk-kogebogen.dk/opskrift2/visopskrift.php?id=8741)
4. Ísinn hennar Höllu ömmu

Það þarf varla að segja frá því en maturinn var perfect og þá sérstaklega súpan sem færði okkur nær fólkinu okkar heima í Víkinni. Fjórréttað var kannski fullmikið fyrir maga drengjanna okkar og voru alveg sprungnir þegar það var komið að Hjartardýrinu. Þeir fengu því að borða bara kjötið þar og voru ekki pressaðir í meðlætið.

Við skreyttum borðið alveg ótrúlega mikið, við áttum einhverjar innibombur sem þeyttu skrauti út um alla íbúð þannig að litla stofan okkar er mjög skreytt í dag og þá sérstaklega gólfið, alveg ótrúlega flott og gott fyrir taugarnar….

Við vorum soldið efins um hversu mikið danir myndu skjóta upp og hvort það væri eitthvað fútt í áramótum í útlandinu. Það var skotið stanslaust frá því að það byrjaði að rökkva og þangað til að klukkan var orðin eitt. en þá fórum við að sofa og því eru ekki staðfestar heimildir af frekari uppskotum danana. En við skemmtum okkur vel með flugeldana okkar, það var helling skotið upp og það bergmálaði í blokkunum hérna í kring og það var soldil svona stemming eins og á Ísafirði þar sem það bergmálar í fjöllunum. Það var ótrúlega kalt veður, það lagði áramótareyk yfir allt og áramótalyktin var alveg eins og heima þannig að við vorum sátt.

Við komum inn eftir að hafa skotið upp og horfðum á áramótaskaupið sem okkur þótti ekkert spes enda löngu komin með gubbuna af þessu ástandi, við hlógum þá á stöku stað á meðan við gæddum okkur á ís með heitri súkkulaðisósu.

Við óskum ykkur öllum gleðilegs árs og vonum að það taki á móti ykkur sem okkur fullt af ævintýrum, ást og hamingju:)

Koss og knús

p.s. barnalandið fyllir inn í eyðurnar

Kokkur eða mús?

Jæja gott fólk. Þá er komið að því. Eftir miklar og oft á tíðum erfiðar rökræður er tíminn loksins kominn. Ég ætla að leggja putta á takka og tjá mig. Í fyrsta sinn í langan tíma byrja ég ekki minn innslátt á eihverju svona: class is.einarsson.jonatan.someGeekProgrammingStuff {.

Ég þarf actually að koma einhverju vitrænu í 0rð. Tjá mig. Segja eitthvað.

Það fyrsta sem mér dettur í hug er að tala um þessi kvöld sem að á undan eru gengin. Pressan sem hefur verið á mér er mikil. Undanfarin 34 ár hef ég notið þeirra forréttinda að veislumaturinn hefur verið framreiddur af frú Guðrúnu Bjarnveigu Magnúsdóttur. Tinna, Haukur og nú síðustu 4 ár, Einar,  hafa einnig vanist þessari nánast geðveiku 10 stjörnu þjónustu. Tinna hefur auðvitað staðið sig með þvílíkri príði. Ég þurfti samt að faðma eldavélina. Kyssa hellurnar og nudda steikurnar.

Á aðfangadag elduðum við önd. Ekki skotna af okkur samt. Fengum þessa líka fínu djúpfrostnu önd á þorláksmessu. Komumst svo að því 2 tímum síðar að best er að þíða hana á þrem sólarhringum í ísskáp. Við létum tæpa tvo sólarhringa duga, fylltum hana með eplum og sveskjum og elduðum hana eftir meðaltals eldunartíma ca. 10 googlaðra uppskrifta. Ég penslaði hana reglulega með blöndu af hunangi og ferskum appelsínusafa. Útkoman var betri en við þorðum að vona þannig að ég slapp með skrekkinn það kvöldið. Sósan tókst mjög vel líka. Ég smjörsteikti innmatinn og vængina (klipti þá af öndini þar sem að þeir verða svo þurrir hvort eð er) og lét þá malla ásamt lauk, gulrót, timiangrein, appelsínuberki og fl. ásamt rauðvíni og andakrafti í ca. 2 tíma. Ég siktaði og fleytti svo soðið og þykkti með rjóma og sætti með hunangi.

Á jóladagskvöld höfðum við hamborgarhrygg. Hann tókst mjög vel enda erfitt að klúðra því.

Annan í jólum prófuðum við kalkúnabrjóst. Kjötið var safaríkt og gott en sósan var ekki eins og ég vonaði. Ég notaði maizenamjöl, blandað í rjóma sem að gerði áferð hennar frekar slepjulega. Hún var samt mjög bragðgóð þannig að ég endaði réttu meginn við núllið held ég. Forrétturinn hafði líka mikið að segja. Við höfðum boðið vinafólki okkar í mat helgina áður og höfðum nautalund (hún var á tilboði… þá meina ég alvöru tilboði…. ekki íslensku tilboði  ) og áttum smá sneið eftir sem að við grófum með timian, rosemarin, og fl.

Eftir að hafa gætt okkur á afgöngum næstu daga kom loksins að því að Haukur kom. Jól nr. 2. Þá kom ekkert annað til greina en purusteik. Við keyptum skinkusteik með puru þar sem að það er yfirleitt ekki hægt að kaupa bóg hérna úti. Puran var skorinn en ég fór samt með hníf í allar rákir og gætti þess að rifurnar væru nógu djúpar. Þær verða víst að ná alla leið að kjötinu. Það þarf samt að passa að skera ekki í kjötið sjálft og að það sé salt (ég notaði gróft sjáfarsalt) með hverri rifu. Ég setti 2 lárviðarlauf og 5 negulagla inn í rifurnar með jöfnu millibili. Ég fann svo góðan stað fyrir kjötmælinn þar sem að kjötið var þykkast, setti það í kaldan ofn og setti á 100° undir og yfirhita. Þegar mælirinn sýndi 50° hækkaði ég í 250° og beið eftir að mælirinn sýndi 62°. Heildar eldunartíminn var ca. 2:30 (ég var með 1.3 kílóa steik). Áður en að ég kveikti, passaði ég mig á að puran væri lárétt á grindini. Ég notaði stóra kartöflu sem að ég skar í 3 bita til þess að lyfta endanum á henni þannig að puran var nokkurnveginn rétt. Steikin fór beint á grindina en undir henni var ofnskúffa og í henni eldfast fat sem að náði rétt rúmlega flatarmáli steikarinnar. Í fatinu var ég með eitt lárviðarlauf en eftir 1 klst. setti ég ca. 2 dl. af vatni í það. Ég notaði svo fínt saxaðan lauk. vökvan úr fatinu, svínakraft, ribsberjagel og rjóma í sósuna. Útkoman var vægast sagt frábær. Puran var stökk en kjötið mjög safaríkt.

Nú er ég loksins búin að fá humarhala í humarsúpuna “a la Elli og Disda” og Hjartarsteikur fyrir gamlárskvöld. Næsta færsla frá mér verður um hvernig það heppnaðist…… 7-9-13.

Fyrstu fullorðins jólin okkar:)

Það verður nú að segjast að fyrstu fullorðin jólin okkar, allavegana það sem liðið er af þeim hafa verið alveg dásamleg. Við höfum vandað okkur sérstaklega í undirbúningi þessara jóla þar sem við vildum ekki klikka á einhverju sem gerir jólin að jólum.

Við vöknuðum ekki fyrr en hálf tíu á aðfangadagsmorgun, það var litli maðurinn okkar sem vakti okkur og vildi kíkja í skóinn sinn. Það var sjálfsagt, enda ætluðum við að vera vöknuð, búin að borða hafragrautinn og drekka fyrsta kaffibollann á þessum tíma dags. Við seinkuðum því bara aðeins enda ekki nein pressa þar sem allt var klappað og klárt. Hafragrautur á sínum stað, sonurinn fékk sinn með stjörnuljósi þar sem það eru jól og var sáttur við uppátækjasemi pabba síns.

Við áttum eitthvað smá eftir að bardúsa þegar það fór að nálgast hádegi okkur langaði að kaupa ferskt timian og möndlugjöfina sem verður þegar Haukur kemur þann 28. des. Við komumst að því að daninn er ekki að stressa sig á því að hafa opið á aðfangadag og því komum við að luktum dyrum í mollinu okkar. Við snérum okkur því bara til kaupmannsins á horninu, sem er með ekta arabaávaxtabúð. Þar fengum við ferskt timian og risa poka af cashew hnetum, inni hjá kaupmanninum voru allir grínandi og hlæjandi og kvöddu alla viðstadda með jólakveðju þegar viðskiptum dagsins var lokið. Við röltum okkur öll saman til kaupmannsins enda ótrúlega hressandi að viðra sig aðeins fyrir átök dagsins, matseld, át og pakka. Einar heimtaði stjörnuljós með í göngutúrinn þar sem það eru nú jól og að sjálfsögðu urðu foreldrarnir við því.

Þegar við komum heim skelltum við okkur í að gera hádegismatinn/brunchinn tilbúinn. Við erum vön að fá heita kæfu, steikta sveppi, beikon, síld, harðfiskt og fleira góðgæti bæði í Sundstrætinu og á Völusteinsstræti á hverjum jólum á þessum tímapunkti dagsins. Við ætlum sko ekki að bregða út af vananum með það. Þetta var alveg æðislegt og við átum eiginlega aðeins of mikið og þurftum að leggja okkur aðeins eftir matinn.

Fullkomin jól í augum Jónatans var að þurfa að vakna fyrir sólarupprás og byrja að elda matinn, þegar við vorum að ákveða jólamatinn og ég stakk upp á einhverju góðgæti þá kom vanalega hjá elsku manninum mínum, nei það er alltof einfalt eða það tekur bara klukkutíma. Þegar við sáum fína 3 kg önd á 50 kr þá var ákveðið að hafa önd í jólamatinn, ekki af því að okkur finnst önd svona góð eða erum klár að elda hana. Öndin er eitthvað sem krefst vandvirkni og tíma og það kann minn maður að meta. Við googluðum uppskriftir af önd og stefnan var tekin á ekta danska jólaönd. Ég mundi svo eftir nokkrum dönskum uppskriftablöðum sem elskuleg tengdamóðir mín hafði sent okkur þegar við vorum nýflutt í baunalandið og átti að vera okkur innblástur í danska matargerð. Þar var eitt jólablað og viti menn, auðvitað uppskrift af hefðbundinni danskri jólaönd:) Við kærustuparið hjálpuðumst að í eldhúsinu og Einar tók myndir af því sem fór fram, þar náði hann meðal annars myndum af rassi foreldra sinna og hló mikið af uppátækjaseminni í sjálfum sér.

Við skiptumst á að fara í sturtu, baða barnið, setja pakkana undir jólatréð og allt það. Spennustigið hjá Einari fór upp í hæðstu hæðir og ekkert mikið neðar en það þannig að það var full vinna að elda og sinna drengnum. Það er alltaf ráð að setja Einar í sturtu þegar hann er að fara yfirum eða foreldrarnir eru orðnir soldið þreyttir og það endaði með að barnið fékk c.a. klukkutímasturtu. Hann var aðeins rólegari eftir sturtuna og fékkst til að koma í nærföt og setja pakkana undir jólatréð. Að sjálfsögðu var þetta ekki alveg sprelllaust, það þurfti að kyssa jólatréð, hlaupa með hvern pakka og fara erfiðu leiðina. En það er allt í lagi á jólunum:)

Við festum eldamennskuna á filmu líkt og allt annað þennan dag. Sósusoðið var látið sjóða í einhverja klukkutíma samkvæmt kúnstarinnar reglum, Öndin pensluð eins og segir í uppskriftinni og hlúð að öðrum þáttum eldamennskunnar á allan þann hátt sem við kunnum. Ég var frú uppþvottavél, lagði á borð og sá um að finna áhöld, skálar og föt fyrir jólamatinn. Við vorum ótrúlega samstíga í elshúsinu þó ég segi sjálf frá, vorum meira að segja í eins svuntum:)

Þó svo að ég komi ekki að flóknum þáttum eldamennskunar, ég bara smakka, rétti og vaska upp. Þá fékk ég að gera forréttinn með glöggu auga Jónatans yfir öxl mína. Við ákváðum að hafa gamaldags rækjukokteil og hann hitti í mark hjá okkur öllum og þá sérstaklega Einari, Einar segir reyndar hrækjur en ekki rækjur og þegar við reyndum að leiðrétta hann þá sagðist hann bara hafa séð þátt í snjóvarpinu og þar var sagt að þetta héti hrækjur en ekki rækjur. Hér má sjá nokkrar myndir af lokahnykknum í elshúsinu, rækjukokteilnum og veislumatnum okkar.

Eldamennskan gekk nú ekki alveg áfallalaust fyrir sig en ég held að það sé af því að ég var farin að skipta mér af of miklu. En fyrsta tilraun af brúnuðum kartöflum misheppnaðist og brann. Við vorum ekki búin að setja kartöflurnar útá pönnuna þegar við uppgvötuðum að hún væri að brenna þannig að það var s.s. enginn skaði af. Þá tókum við upp símann og Jónatan átti spjall við mömmu sína sem miðlaði visku um brúnaðar kartöflur og þetta lukkaðist á endanum.

Pakkarnir og allt það gekk vel fyrir sig, ég og Jónatan völdum okkur pakka til að opna núna og geymum rest þangað til að Haukur kemur. Einar fékk að opna alla sína pakka enda fékk hann eiginlega bara föt og því ekkert rosalega stórt bros á honum þó svo að foreldrarnir hafi verið glaðir. Fjarstýrði bíllinn og tölvuleikurinn sem var frá foreldrunum og Hauki bjargaði því brosinu ásamt nóa konfekti og Höllu ömmu ís. Einar var þó ekki eins fúll með fatapakkana og bróðir hans á sama aldri sem kláraði ekki einusinni að opna pakkana ef að hann sá að það væru föt í þeim. Hann gladdist mjög yfir hverri flýk sem hann fékk og það heyrðist vá, alveg ótrúlega flott, ég er aldeilis heppinn…… en er enginn pakki með dóti hérna fyrir mig kom svo. Einar er alveg yndislegur hvað þetta varðar.

Einar spilaði tölvuleikinn frá Hauki, ég lagðist fyri niðjatal Elísabetar og Einars sem við fengum frá afa og Sigrúnu og Jónatan drakk Arnald í sig. Við enduðum kvöldið á að draga sófann okkar út og horfa á Jóhannes sem við fengum frá mömmu og pabba á Völó og heyra í vinum og ættingjum í gegnum skype eða símann.

Við hugsuðum mikið til ömmu og afa á Völó, þetta eru fyrstu jólin sem Jónatan er ekki í foreldrahúsum og fyrstu jólin okar saman sem við erum ekki þar. Ekki nóg með það þá var Kristinn Gauti í Reykjavík þar sem hann og Salóme eru ekki ferðafær vegna óþægrar stúlku sem er á leiðinni í þennan heim og er með soldið vesen. Ekki nóg með það að við vorum ekki hjá ömmu og afa þá var svo brjálað veður að messunni var aflýst, þegar við hringdum í kartöfluvandræðunum okkar þá sagði amma að hún vissi sko ekkert hvernig hún ætti að haga undirbúningnum hún væri meira að segja búin að leyfa sér að kúra aðeins og slappa af. Eitthvað sem hefur ekki alveg verið í boði fyrir organistann með + 7 manns í mat alltaf á jólum. Við gátum svo ekki annað en hlegið þegar Jónatan talaði við Kristinn Gauta og sagði okkur að amma, afi og Finni frændi hefðu þurft að hætta með möndlugrautinn þar sem þau voru búin með hálfa skál og engin mandla komin og þau öll alveg að springa. Þar vantaði pottþétt drengina mína til að taka sinn skammt:)

Dagurinn í dag fór í afslöppun og lestur, skelltum okkur í íslenska messu í Skt. Paulskirke þar sem við fengum að syngja Heimsum ból og allt það sem fylgir jólunum. Snjórinn sem hefur hulið jörðina fór í nótt og á móti okkur tók hellidemba í allan dag, við fórum samt í smá labbitúr á leiðinni úr kirkjunni.

Takk kærlega fyrir okkur allir, við erum ekki búin að opna allt þar sem við höldum hin eiginlegu jól þegar Haukur kemur en það sem er komið, pakkar, kort og aðrar yndislegar sendingar vekja gleði.

Það voru engin jólkort send í ár, ég sendi því hérmeð jólakveðju, koss og knús vona að þið kvittið fyrir innlitið og haldið áfram að fylgjast með okkur í baunalandinu. Eins og alltaf þá settum við inn einhverjar 100 myndir á barnalandið sem fylla inn í eyðurnar um jólin okkar.

Tinna og kó

Jóla, jóla, jóla…. Jóla, jóla, jóla

Stend mig að því að þykja ég ofur þroskuð og fullorðin þegar ég plana innkaup fyrir jólasteikina, bý til rauðkálið, jólaísinn og fleira sem tilheyrir. Síminn er á lofti, sms, skype og tölvupóstur til að fá ráð hjá mömmum, systrum og öðrum sem til þekkja. Það á allt að vera fullkomið, eitthvað erum við að prufa í fyrsta skiptið og verður kannski að hefð á okkar heimili. Annað á að vera eins og hjá mömmu eða ömmu og þá skal vandað sig.

Í gær gerðum við rauðkál, rauðlauks chutney, sörur og jólaísinn. Við ætlum aðeins að segja ykkur frá hvað við gerðum og hvernig:) Við fundum góða uppskrift af rauðkálinu með því að googla rauðkál, negull og kanill í sama streng. Rauðkálið er bara ekki jólarauðkál án kanils og neguls og þá sérstaklega vegna lyktarinnar þegar maður er að búa það til. Við keyptum tvo rauðkálshausa til að vera viss um að hafa nóg. Jónatan vigtaði þá og sagði svo að þetta væri akkúrat nóg í fjórfalda uppskrift, okkur þætti þetta nú alltaf svo gott. Þegar við byrjuðum að skera þetta var fljótt hætt við fjórfalda uppskrift og skellt í tvöfalda.

• 750 gr. rauðkál
• 1 epli
• 1 rauðlaukur( frekar lítill)
• 50 gr. smjör
• 1/2 tesk negull
• 1/2 kanill
• 2 msk. balsamik edik
• 5 msk. rifsberjasulta

Rauðkálið skorið niður frekar smátt. Laukurinn saxaður. Eplið skorið smátt. Smjörið sett á pönnu og laukurinn mýktur í því með kanil og negul. Kálið og eplið sett útí með smá vatni. Passa að brenna ekki. Balsamikið og sultan útí og soðið í ca. 50-60 mín. við vægan hita.

Rauðkálið smakkast alveg einstaklega vel og ég hlakka til að borða það, við erum svo heppin með hann Einar okkar að rauðkál er eitt af því sem hann borðar eintómt og því er eins gott að eiga nóg fyrir litla manninn okkar.

Rauðlauks chutneyið gerðum við þegar við vorum búin að koma rauðkálinu af stað. Íris systir segir að þetta sé alveg nauðsynlegt með svínasteikinni og við tókum hana á orðinu. Keyptum helling af rauðlauk og skelltum í einfalda uppskrift þar sem þetta er okkar fyrsta tilraun.

• 750 gr    Rauðlaukur
• 250ml    Eplaedik/balsamik
• 1 tsk cummin (malað)
• ½ tsk negull (BADIA)
• Chili pipar á hnífsoddi
• Piparkorn (kannski 10 korn – heil)
• Salt
• 225gr púðursykur

Laukurinn afhýddur og saxaður gróft. Settur í pott ásamt ediki og kryddi. Hitað  að auðu og látið sjóða nokkuð rösklega í  um 15 mín. Þá er púðursykri bætt út í og látið  sjóða við meðalhita í opnum potti í  um 1 klst eða þar til maukið hefur þykknað. Sett á krukkur meðan það er heitt, geymist nokkrar vikur í kæli. Ef krukkur eru dauðhreinsaðar og lokað vel, gæti þetta geymst allt að ári á köldum stað.

Rauðlauks chutneyið smakkast líka alveg rosalega vel og við hlökkum til að borða það með steikinni og sjá hvort að þetta verði barasta ekki að hefð.

Á meðan rauðkálið og laukurinn mölluðu á gaseldavélinni okkar þá skelltum við í sörur, þær eru ennþá work in progress þar sem við fórum af stað með mikla dagskrá í gærkvöldi og þegar klukkan var miðnætti þá langaði okkur bara að fara að lúlla en ekki klára að setja krem á sörurnar. Það bíður þó allt tilbúðið, bakaðar sörur og tilbúið krem. Núna er það bara að bræða súkkulaðið og hefja ferlið.

Ísinn hennar Höllu ömmu er ómissandi á jólum, amma Gunna sendi okkur uppskriftina og við enduðum á að gera ísinn hennar.

• 5 egg
• 250 gr sykur
• vanilludropar
• 1 l rjómi
• bætiefni (súkkulaðispænir eða hvað sem maður kýs)

Byrja á því að þeyta eggin og sykurinn vel saman og setja vanilludropana með. Þeyta rjómann sér og blanda svo rjómanum og eggjablöndunni varlega saman. Bætiefnin eru svo sett síðust.

Við skiptum blöndunni í tvo hluta, í annan hlutann settum við rifið íslenskt konsum súkkulaði og í hinn settum við nóakropp sem við fengum sent frá frábærri vinkonu um daginn (takk Gunna mín fyrir sendinguna)

Verð að segja að þrátt fyrir að þykja ég ofur fullorðin við að undirbúa okkar fyrstu jól alveg alein með mínum heittelskaða og litla manninum okkar. Þá er þetta alveg ótrúlega skemmtilegt, við höfum hlustað á léttbylgjuna sem spilar bara jólalög daginn út og inn og njótum þess að fylla heimilið af jólum.

Yfir Kaupmannahöfn liggur fallegur jólasnjór og við gætum ekki verið ánægðari með það, á síðustu helgi var farið á snjóþotu í Söndemarken, verslað jólatré, drukkið heitt kakó og jólaglögg með piparkökum.

Einar endaði svo helgina á því að setja gat á hökuna á sér, við fórum upp á spítala til að láta sauma. Þetta er jú í þriðja skiptið sem að barnið gatar á sér hökuna og við þekkjum ferlið…. eða það héldum við. Þeir voru ekki tilbúnir að gera neitt fyrir sárið hans Einars. Sögðust ekki geta gengið frá því betur en líkaminn myndi láta það gróa, við létum í ljós óánægju með þessa afgreiðslu en maður stendur svo sem ekki og þrætir við læknirinn. Einar er þar af leiðandi með risa sár á hökunni sem á mjög líklega eftir að skilja eftir sig gott ör.

Við erum búin að fylla barnalandið af myndum http://barnaland.is/barn/22137/ vona að þið gefið ykkur tíma til að kíkja og sjá hvað við erum búin að vera að bralla.

Kossar og knús frá okkur til ykkar

Jólasveinatíðin hjá Einari og fleiri gullmolar

Einar Jónatansson er búinn að vera afskaplega stilltur strákur undanfarið. Á síðasta föstudag var farið og fjárfest í rúmi fyrir drenginn þannig að það hefur farið vel um okkur öll undanfarnar nætur hvað svefnaðstöðu varðar, hvað svefn tíma varðar er allt önnur saga. Og það sem er ein önnur sagan er hvernig Einar bregst við á hverjum morgni þegar kíkt er í skóinn sem jólasveinninn hefur laumað einhverju í.

Stúfur kom færandi hendi til Einars, gaf honum fallega mandarínu og innpakkaða DVD mynd. Einar rauk fram um leið og vekjaraklukkan hringdi og við bæði á eftir inn í eldhús að starta kaffi og hafragraut. Einar röltir inn í stofu til að kíkja í skóinn og fer að háskæla og kemur rétt svo upp þessum orðum “Ég fékk bara einhverja appelsínu” og við alveg ha, hvað ertu að segja varstu svona heppinn að fá mandarínu með fullt af vítamínum í. Einar með miklum ekka ” þú mátt bara eiga þessa appelsínu, ég fékk bara appelsínu” svo sögðum við honum að kíkja aðeins betur og þá sá hann pakkann í glugganum. Hann dró andann og sagði svo í gegnum tárinn “ég held að þetta sé DVD” og brosti… og náttúrulega fljótur að jafna sig.

En svo er það þessi blessaði jólasveinn sem heldur fyrir okkur vöku. Í nótt vaknaði Einar klukkan þrjú og vildi fara að kíkja í skóinn alveg að drepast úr spenning. “Gerðu það mamma mín ég verð rosalega fljótur”

Ég held að við höfum ekki sagt frá því fyrr á þessum vetvangi en hann Einar á vini sem við sjáum ekki og þeir eru tveir og ganga undir heitinu Stóri og Litli. Það getur oft verið erfitt að ferðast með þrjá stráka, þá Einar, Stóra og Litla af því að við sjáum ekki stóra og litla og erum alltaf að lenda í því að loka hurðum á þá, gleyma að leggja á borð fyrir þá, gleyma að hjálpa þeim að bursta tennurnar og svona. Um daginn var Einar að gera eitthvað sem hann mátti ekki og ég spurði hann. “Einar minn máttu vera að gera þetta” Einar svarar “Mamma, hann stóri spurði þig og þú sagðir já”

Annars er mikill spenningur hjá litla manninum okkar, hérna hefur snjóað undanfarna daga og pakkarnir eru farnir að berast í hús. Að sjálfsögðu sofnar hann án vandræða á hverju kvöldi þar sem það er engin áhætta tekin á að fá kartöflu í skóinn.

yfir og út í bili

Piparkökur og fjölskyldufundur

Einar er ennþá alsettur hlaupabólum og því ekkert vit í því að fara á stjá með drenginn um helgina. Planlagt var að fara á jólaball íslendingafélagsins á laugardaginn og julehygge með leikskólanum hans á sunnudaginn en við gátum að sjálfsögðu ekki farið vegna frú Bólu. Hér má sjá mynd af Einari og frú Bólu.

Eftir afkastalítinn laugardag ákváðum við að á sunnudeginum að halda fjölskyldufund og skreyta piparkökur. Á hádegi á sunnudaginn settumst við niður við borðstofuborðið og byrjuðum að spjalla og í framhaldi af því ákváðum við að búa til fjölskyldureglur, aðeins verið að skerpa á hlutunum á heimilinu fyrir alla aðila….. þetta endaði í 13 fjölskyldureglum og hér má sjá nokkur dæmi.

• Pabbi byrjaði og sagði, „fyrsta reglan er að allir eiga að vera góðir“ þá bætti Einar við „og passa að brjóta ekki neitt“ Þannig að fyrsta reglan er orðrétt: Allir eiga að vera góðir og passa að brjóta ekki neitt
• Einar kom með reglu tvö: Passa að detta ekki niður húsþak
• Einar kom með reglu níu: Allir passa að meiða sig ekki og ekki meiða aðra í fjölskyldunni
• Einar kom með reglu tíu: Passa að brenna sig ekki
• Einar kom með reglu ellefu: Ekki slást og hafa læti
• Einar kom svo með reglu tólf: ENGINN MÁ VERA ALSBER ÚTI

Hann reyndi að troða inn fleiri reglum t.d um að ekki lita út fyrir, ekki lita á puttana, ekki hella niður. Við ákváðum að halda svona fundi á hverjum sunnudegi en ég er ekki viss um að við búum til reglur á hverjum fundi. Einar var nú á báðum áttum um að þetta væri í raun fjölskyldufundur þar sem það vantaði Hauk og við værum ekki öll fjölskyldan. Við höldum að sjálfsögðu fund þegar Haukur kemur og bætum í reglurnar ef að honum þykir þörf og sjáum hvort að hann samþykki ekki þær sem fyrir eru.

Þegar fjölskyldufundurinn var búinn þá bjuggum við til glassúr og skreyttum piparkökur, settum smákökur í ofninn og drukkum heitt kakó með rjóma. Við vonumst til að Einar verði klár á leikskólann á miðvikudaginn svo við getum farið í langþráða IKEA ferð.

Við fáum mikið af fyrirspurnum um hvað drengirnir vilja í jólagjöf, Einar er óður yfir öllum auglýsingum og ég hugsa að það sé mjög auðvelt að gera honum til geðs. Star Wars, LEGO, Ben ten, bílar, kallar og allur ævintýraheimurinn er ótrúlega merkilegt. Ef einhver vill svör við hvað hann vantar, þá vantar honum pollajakka, flísgalla, húfur og vetlinga hann er í stærð 116. Haukur er íþróttafrík og að mestu kominn yfir dótastigið nema þá LEGO, hann elskar fótbolta, heldur með Arsenal og körfubolta og svo safnar fótboltaspjöldum úr ensku deildinni, held að þau heiti match attach. Það er alveg hægt að gefa þeim saman LEGO:)

Hilsen pilsen

Ný íbúð og hlaupabóla

Á þriðjudaginn tókum við á móti lyklunum að íbúðinni sem við höfum talað svo fallega um við vini og ættingja. Við að sjálfsögðu vorum ofur spennt og flutningarnir gengu eftir því, ótrúlega hratt og vel og íbúðin var orðin kósý um kvöldið. Síðustu dagar hafa farið í það að koma okkur fyrir og það gengur bara ágætlega. Það eru engir fataskápar og svo eru þetta bara 60 fm þannig að mublurnar hafa verið prufaðar í öllum hornum og svo er maður endalaust að færa dót fram og til baka til að gá hvar það eigi nú eiginlega heima. Stofan er orðin nokkuð góð og svefnherbergið allt í lagi í ljósi þess að það eru engir skápar og svo eigum við eftir að kaupa rúm fyrir Einar en hann kemur til með að sofa inni hjá mömmu og pabba. Við reyndar sögðum honum um daginn að við myndum bara eiga eitt herbergi öll saman og þá panntaði hann að sofa með mömmu sinni. Hann er ekki ennþá búinn að sannfæra pabba sinn um ágæti þessarar hugmyndar. Við erum á fyrstu hæð í góðum blokkarhring, við getum gengið út um hurð í eldhúsinu hjá okkur á sameiginlegan gang og þar eru 4 tröppur niður og þá erum við komin út í sameiginlegan garð. Þessi garður er nýuppgerður með fallegri stétt og grasballa og svo eru rólur og kofi fyrir börnin. Þarna er líka bekkir og borð og svo höfum við okkar eigin sólarkrók til að hugga okkur fyrir neðan eldhúsgluggan okkar, við fengum meira að segja að hafa garðmublurnar þeirra hjá okkur þannig að það er alveg súper. Einar fékk aðeins að fara út áður en bólan tók yfirhöndina og kíkti þá í kofann rólaði sér og hjólaði svo út um allt á stéttinni. Við vorum inni alveg áhyggjulaus þar sem garðurinn er alveg læstur og það eru aðeins 3 stigagangar sem hafa aðgang að þessum garði og svo getum við opnað gluggana alveg upp á gátt og hann kallar bara ef það er eitthvað.

Það var reyndar mjög gott að íbúðin var orðin kósý þar sem Einar bauð hlaupabólunni í heimsókn í nýju íbúðina og hann er núna alveg alsettur bólum. Síðustu dagar hafa verið erfiðir fyrir hann en hann er svo magnaður að hann tekur veikindum mjög alvarlega og harkar af sér eins og alvöru karlmaður. Honum klæjar óttarlega mikið og er pirraður en þá leggst hann sjálfur í sófann og slappar af þangað til það líður hjá, i verstu kláðaköstunum biður hann um krem. Svo sagði hann mjög ákveðið við okkur í gær “svefninn er besti læknirinn þegar maður er veikur”. Hann vaknaði nokkuð góður í morgun eftir að hafa verið með hálfgerðu óráði í alla nótt þannig að við vonum að það versta sé yfirstaðið. Við tókum nokkrar myndir af bólunum þróast.

Jólaundirbúningurinn er í hámarki hérna eins og annarsstaðar, við fluttum það jóladót sem var ennþá lifandi með okkur út og það er soldið gaman að setja það upp, þegar Einar hressist þá förum við og kaupum jólaseríur og eitthvað smá meira jóladót sem hann er búinn að tala um. Á óskalistanum er jólasveinn sem syngur og rautt hjarta úr spítum, sjáum til hvort við finnum það. Einar er búinn að fara með leikskólanum í jólatréaskóginn og höggva jólatré fyrir leikskólann og svo á morgun á að vera jólagleði upp á leikskóla. Við þurfum að sjá til hvort að við treystum okkur með sökum hlaupabólu.

Við höfum ákveðið að vera hérna um jólin og halda þar með okkar fystu jól ein. Þau verða reyndar soldið öðruvísi en hin almennu jól þar sem við höfum ákveðið að fresta 24. des til 28. des þegar Haukur Sindri kemur til okkar. Þannig að þann 24. desember ætlum við að eyða deginum í að elda eitthvað framandi og furðulegt og hugga okkur með Einari. Þegar við verðum búin að borða framandi og furðulega matinn, þá veljum við einn pakka hver og svo verður sett á pásu þar til Haukurinn kemur. Þá ætlum við að elda jólamatinn, við erum það heppin að fjölskyldur okkar hafa haft sama jólamatinn þannig að það er engin barátta um hefðirnar, svínabógur og með því. Okkur vantar reyndar uppskrift að rauðkáli, þannig að endilega látið ljós ykkar skína í commenta kerfinu.

Var að fatta að við blogguðum ekkert eftir að Haukurinn var síðast hjá okkur. Það var soldið mikið brallað og Haukurinn upplifði merkilega hluti, fyriri það fyrsta þá splæstum við í miða á landsleik í fótbolta á Parken Danmörk – Ungverjaland og Haukur fékk að sjá nokkrar af hetjunum sínum sem spila með danska landsliðinu. Þetta var stór upplifun fyrir fótboltastrák og við erum alveg ákveðin í því að kíkja eftir miðum á fleiri leiki í framtíðinni:)

Haukur kom svo með mömmu sinni í keppnisferð á Jótland á laugardeginum, fyrst til Arhus þar sem Falcon spilaði við Abyhoj og svo til Svenborg þar sem við spiluðum bikarleik. Við höfðum farið í Stadium á föstudeginum og fundið Falcon körfuboltabúning á tilboði á Hauk og hann var því klæddur eins og alvöru stuðningsmaður. Haukur fór algjörlega á kostum þar sem við spiluðum bikarleikinn. Svenborg er lið í neðri deild, veit ekki alveg hvaða deild og þær voru 7 sem mættu til leiks. Leikurinn fór fram í frekar stóru íþróttahúsi, stúkurnar alveg frekar stórar (stærri en neðri stúkan í Laugardalnum). Hauku byrjaði á því að ganga um með myndavélina og festa þetta allt á filmu. Þegar Haukur var búinn að taka myndir þá tók hann sig til og fór upp í miðja stúku þar sem hann var eini áhorfandinn. Svo lét hann dæluna ganga allan leikinn, hvatti Falcon og grínaði með hitt liðið. Þess má geta að leikurinn fór c.a 140-16 þannig að hann hafði efni á að skjóta föstum skotum á hitt liðið. Þið eruð að tapa með 100 stigum, áfram Falcon, þið getið ekki neitt. Svo einhvetíman þegar staðan var 50-o þá átti Svenborg vítaskot og höfðu möguleika á að skora sín fyrstu sig í leiknum. Stelpan var að einbeyta sér á fullu, engin áhorfandi í húsinu og algjör þögn, um leið og stelpan er að skjóta kallar Haukur Bööööö og allir leikmenn og starfsmenn grenjuðu úr hlátri.

Ég átti búningaþvottinn þessa viku og við ákváðum að sprella aðeins saman fyrst að við höfðum möguleika á því að taka mynd af okkur öllum saman í körfuboltabúningum. Einar var ekki alveg á því að vera í of stórum Falcon búning og var fljóttur að skipta í KR búninginn en það er í lagi:) Við tókum flestar myndir af mér og klónanum mínum og hérna eru nokkrar úr syrpunni:)

Kossar og knús í bili

Hellú

Í dag er rétt rúmlega mánuður til jóla og styttist í að við höfum búið í baunalandinu í 1 ár.

Það hafa talsverðar breytingar orðið á högum okkar undanfarinn mánuð. Þessa dagana stöndum við í flutningum, við sögðum upp íbúðinni okkar í enda sumars og nú er komið að því. Við fundum litla sæta íbúð ekki svo langt frá þar sem gamla íbúðin er. Þetta er pinkulítil sæt ekta dönsk íbúð á fystu hæð með afgirtum garði og sætum sumarkrók fyrir okkur. Við getum ekki beðið eftir því að flytja inn þann 1. desember og byrja að hugga okkur á nýja staðnum. Einar fær talsvert meira frelsi þar sem hann getur valsað út í garð og leikið sér í rólum eða í fótbolta án þess að við þurfum að hafa áhyggjur af honum. Við þurftum að skila hinni íbúðinni okkar á mánudaginn síðasta og búum því hjá vinum okkar í nokkra daga núna, það er ótrúlega kósý stemming hjá okkur og við gerum gott úr þessum aðstæðum.

Flensan er búin að koma í heimsókn hjá okkur, Einar byrjaði að hósta og slappast alveg þangað til að hann varð hundveikur með yfir 40 stiga hita í 3 daga. Mömmunni og pabbanum stóð nú ekki alveg á sama þar sem hitastillandi hjálpaði ekki neitt og í verstu hitaköstunum þá ældi litli maðurinn okkar bara. Við enduðum á læknavaktinni og fórum heim með mega sterkan pensilín skammt enda barnið með lungnabólgu og eitthvað meira með því. Hann er orðinn hress og kátur núna, en það eru ennþá talsverð veikindi í leikskólanum hans og öll dagskrá riðlast töluvert út af því. Ofaní flensurnar sem eru að ganga eru einhver börn komin með hlaupabólu þannig að það er aldeilis fjör. Mamman og pabbinn voru ekki alveg laus við flensuna, Jónatan rauk upp í hita og mamman hóstaði eins og hún væri á launum við það en við erum öll stálslegin í dag.

Amma Maja kom svo í heimsókn til okkar þann 6. nóvember, akkúrat þegar veikindin voru í hámarki. Við gerðum bara gott úr aðstæðum og hugguðum okkur saman, elduðum góðan mat og tókum stutta túra um borg og bæ þegar heilsan bauð upp á það. Þegar það var komið að heimferðardegi vorum við ekki alveg tilbúin að sleppa ömmunni og framlengdum miðann hennar þannig að við gætum knúsað hana aðeins lengur:)

Við vorum farin að gæla við að koma heim um jólin, já eða við vorum bara alveg búin að ákveða það. En þar sem við stöndum í flutningum og svona þá sé ég ekki fram á að við  komum nema að undur og stórmerki gerist (lottóvinningur) Litla íbúðin okkar er nebblega tæpir 60 fm og engir fataskápar eða neitt og við þurfum að koma okkur fyrir ef þetta á að ganga upp. Við stefnum samt að því að koma fljótlega á nýju ári og kíkja á litlu dömuna hjá Kristni og Salóme sem er aldeilis að láta hafa fyrir sér:)

Við erum búin að setja inn nýtt gsm númer hjá Jónatani og heimilisfangið inn í “Hafa samband”

Þetta var örbloggfærsla fyrir ykkur frá okkur:)

Heimsókn stóru sys og Haukurinn á leiðinni

Stóra systir mín og hennar fjölskylda kvöddu í gær eftir rúmlega vikulanga heimsókn, það er búið að vera alveg ótrúlega notalegt að hafa þau hjá okkur og við erum búin að bralla ótrúlega margt. Daginn sem þau komu þá fórum við systur í smá hjólatúr um helsta nágrenni. Íris skellti sports tracker í gang og þegar við komum heim veðurbarnar eftir rokið í CPH þá höfðum við hjólað um 18 km. Það var raunin flesta daga að hreyfingin var í fyrsta sæti enda er tríóið Íris, Tinna og Ellen alveg ágætis æfingafélagar, hjólatúr með mig í sjúkraþjálfun og þær í bootcamp æfingum á meðan, hlaupa/hjólatúr í valby garðinn og æfingahringur tekinn, ferð með mér í Falcon gymið og puðað með lóðum.  Við vorum úber duglegar alla dagana enda veitti ekki af þar sem við vorum ótrúlega dugleg að elda góðan mat:) Við vorum líka alveg ótrúlega heppin með veður, það er búið að vera bjart og fallegt haustveður hérna í kóngsins Köben, kannski aðeins of mikill vindur…. en það er ekkert sem að gerir hjólatúrinn ekki aðeins verðmætari:) …. ég ætla að stikla á stóru með góðu myndabloggi frá heimsókninni. Íris systir kom með helling af gömlu slúðri, sumt alveg 1 árs gamalt og ég drakk það í mig á meðan hún hvíldi sig eftir hjólatúrinn:)

Á mánudaginn tókum við þennan venjulega rúnt niður á strik, keyptum vikupassa í lestarnar og svo var kíkt inn í helstu verslanir í leiðinni. Einar var með okkur þennan dag og var alveg ótrúlega góður og duglegur þrátt fyrir lítið action fyrir kraftmikinn fjögra ára dreng. En hann fékk nýja skó, ís og ristaðar möndlur þannig að ég held að hann hafi bara verið sáttur:)

Á þriðjudaginn ákváðum við að skella okkur í sund í DGI byen, það var alveg ótrúlega notalegt. Ekki oft sem að kellan kemst í heitan pott og í raun vildi ég bara halda mér þar, Högni og Íris voru eins og 6 ára í sundlauginni, í DGI byen er sundlaug með helling af stökkpöllum, klifurvegg og litlu trampólíni. Högni og Íris stukku af öllu stærðum og gerðum á meðan ég og Ellen þorðum ekki að stökkva af þeim minnsta. Við enduðum samt á að herða okkur upp í þetta í lokin og stukkum af minnsta pallinum, okkur fannst við algjörar hetjur en Högni og Íris hlógu bara að okkur. Á leiðinni heim kíktum við í Fisketorvet og skoðuðum úrvalið og undirbjuggum okkur fyrir tilboðsdaga sem áttu að byrja síðar í vikunni, við erum mjög skipulagðir neytendur:)

Á miðvikudaginn hjóluðum við með Einar í leikskólann í grenjandi rigningu, Íris reyndar hljóp og Högni hjólaði með. Þau voru forvitin að sjá hvernig daglega rútínan hans Einars væri varðandi leikskólann, á leiðinni heim komum við við hjá Ásdísi og Árna og fengum hjól lánað til að við gætum tekið túristahjóladag. Þegar heim var komið vorum við öll gegnblaut og því lítið að gera annað en að þurrka sig og pæla hvernig við gætum klætt af okkur rigninguna í 30 km hjólatúr. Sem beturfer stytti fljótlega upp og rigningin varð ekki áhyggjuefni:) Ég tók þau í alveg ekta túristahjólatúr, hjóluðum héðan, niður að Fisketorvet og þar yfir á Íslandsbryggju, hjóluðum út Íslandsbryggju framhjá Danisco húsunum og inn á Christianshavn. Þar kíktum við í Kristjaníu og um Christianshavn-Holmen og skoðuðum að sjálfsögðu Óperuna, þá tókum við havnebusen yfir á Nyhöfn og hjóluðum Löngulínu út að hafmeyju, inn í kastalagarðinn sem er eins og stjarna og að Amalíuborg, svo hjóluðum við að Nyhavn og reiddum hjólin áleiðis upp strikið og fengum okkur að borða á Kínastað. Svo var ekkert annað að gera en að halda áfram að hjóla:) Upp Vesterbrogade og beygt til að kíkja í Fredriksberg garðinn, við löbbuðum/hjóluðum um garðinn ætluðum að reyna að sjá fílana en þeir voru ekki úti, skoðuðum duddutréð og héldum svo áfram að fikra okkur að æfingunni minni sem byrjaði klukkan 4.  Reikna með að túrinn hafi verið rúmlega 30 km og Högni var vægast sagt að drepast í rassinum eftir daginn og bað um að við myndum hvíla hjólin næstu daga:)

Fimmtudagurinn var tekinn rólega, skelltum okkur í hjóla/hlaupatúr í valbygarðinn. Einar fékk að koma með á sínu hjóli, Íris og Ellen skiptust á að hlaupa og hjóla en ég hjólaði bara þar sem ég er ennþá lasin í hásininni minni. Á meðan við tókum mega æfingu í fallega haustveðrinu í Valby garðinum tók Högni íbúðina í gegn, við erum að tala um ryksuga, skúra og alles. Reyndar hef ég aldrei fengið annan eins gest inn fyrir mínar dyr, eldhúsið var fullkomið allan tímann sem þau voru hérna þar sem hann var með tuskuna á lofti og uppþvottavélin var orðin besti vinur hans:) Fyrir utan það að Högni vaknaði með Einari alla morgna, gaf honum morgunmat, horfðimeð honum á barnaefnið, las fyrir hann og svo framvegis. Einar fór svo alveg í panikk hérna einn daginn þegar Högni hljóp út í búð út á horni og hélt að Högni sinn væri farinn til Íslands, hvar er Högni, hvar er Högni, er hann farinn til Íslands aftur æi nei……. algjörar rúsínur þessir tveir.

Á föstudaginn héngum við heima frameftir degi, fórum í búðina og gerðum innkaup dagsins og enduðum svo á að rölta niður Vesterbrogade og töfðum tímann fram að æfingu hjá mér. Við stelpurnar skelltum okkur svo í Gymið í Falcon húsinu og tókum á því, um kvöldið borðuðum við fylltar svínalundir ala Jóantan og Tinna og þær voru geggjaðar.

1. Svínalund: Gorgonzola + ferskar kryddjurtir
2. Svínalund: Beikon, sveppir og rjómaostur
3. Svínalund: Tómatar, hvítlaukur, fetaostur, ólívur

Jónatan gerði svo með þessu alveg geggjaða rjómasósu þar sem hann steikti beikon og sveppi og notaði svo helling af ektra sósu hráefni. Við vorum með sætar kartöflur og helling af fersku salati og þetta var æðislegt. Jónatan bauð Magga vinnufélaga sínum að borða með okkur en hann var staddur hérna vegna vinnunar og það var mjög notaleg kvöldstund sem við áttum öll saman.

Laugardagurinn var tekinn með trompi í verslunarferð í Fisketorvet, það voru alveg geggjaðir tilboðsdagar og óhætt að segja að fjölskyldurnar báðar hafi komið út í gróða eftir daginn það voru gerð svo góð kaup:) T.d. keyptum við systur okkur eins peysur sem eru bara æðislegar. Við skelltum okkur svo á leik með Falcon stelpunum, vegna meiðsla var ég ekki með sem var soldið fúlt þar sem ég var alveg óð í að sýna gestunum hæfileika mína í gula búningnum. Við drullutöpuðum fyrir Sisu sem spiluðu fullar sjálfstraust og rúlluðu yfir okkur og unnu sanngjarnan sigur. Á leiðinni heim sóttum við pizzu fyrir börn og menn og sushi fyrir systurnar, kúrðum okkur svo yfir sjónvarpinu þangað til við gátum ekki haldið augunum opnum lengur:)

Sunnudagurinn var tekinn í Tívolí, Jónatan var reyndar heima að vinna þar sem það eru stór skil hjá honum núna 16. október. Tívolí var tekið með trompi, allir með túrpassa og engum tækjum sleppt, það var kalt og rakt loft þannig að það voru fáir í tívolí sem lágmarkaði bið í röðum og gerði tívolíferðina bærilega í veðrinu. Okkur þótti ekki leiðinlegt að kúra okkur í flatsæng á stofugólfinu og horfa/dotta yfir teiknimynd þegar við komum heim. Mexíkósk kjúklingasúpa var svo borðuð um kvöldið og fittaði sko alveg inn í daginn sem hafði verið kaldur.

Á mánudegi var komið að heimferðardegi hjá fjölskyldunni, við skelltum okkur í Fisketorvet að klára eitthvað sem hafði gleymst í fyrri verslunarferðum og líka til að taka síðasta hjólatúrinn, Högni var gróinn á rassinum og því tilvalið að hjóla smá aftur. Við dúlluðum okkur svo frameftir degi og við enduðum á að fylgja þeim á flugvöllinn. Ef að Haukurinn minn væri ekki að koma í dag, þá hefði ég sennilega grátið þegar ég var að kveðja þau en ég hef bara svo mikið til að hlakka til að ég náði að halda aftur af mér.

Það vara tómlegt að vakna í gær og vera bara ein heima, engir gestir og engin dagskrá framundan. En ég og Einar rifum okkur upp og þrifum húsið fyrir komu Hauksans, Einar var svo spenntur að hann tók sjálfur til í herberginu sínu og hann meira að segja ryksugaði eins og herforingi. Þessi vika sem þau voru hjá okkur leið eins og einn dagur og ég næ ekki hvert allur tíminn fór, en það sýnir bara hvað það var gott hjá okkur. Ég get ekki neitað því að ég er alveg veik að fara heim um jólin og dreymdi meira að segja í gærnótt að ég hefði unnið 3 flugmiða með Icelandexpress og var ekki lengi að bóka mér far heim um jólin.

Af hásininni er það að frétta að ég er öll að braggast, fór til sjúkraþjálfarans í gær og fékk æfingar til að styrkja hásinina. Ég er hætt að finna þennan svakalega sársauka sem ég fann, en það var stingandi vont að strjúka hásinina hún var svo bólgin. Ég er s.s. hætt að finna sársauka þegar ég geng um og svona en ég finn samt að hásinin er ennþá talsvert bólgin. Núna held ég bara mínu plani, styrki hásinina, kæli og hita til skiptis, fer svo til sjúkraþjálfarans á morgun og fæ vonandi að spila á laugardaginn:)

Svo er náttúrulega aðal aðal í þessari viku, Haukur er í þessum töluðu orðum einn í flugvélinni á leið til DK. Þetta er í fysta skiptið sem hann flýgur einn eða í fylgd með flugfreyju og hann var alveg ótrúlega brattur og duglegur með þetta alltsaman. Það kom reyndar smá óvissa hérna á sunnudagskvöldið en þá var Haukur að hlaupa heim úr afmæli og asnast til að misstíga sig og renna ofaní Sauðánna á Sauðárkróki, það var mjög kalt og drengurinn haltraði kaldur og blautur heim og endaði með smá kvef. Þau voru nú eitthvað hrædd um að hann væri að verða veikur en sem beturfer náði hann að hrista þetta af sér. Hann er víst ennþá smá haltur en það er nú ekkert sem hindrar hann í ferð til DK:)

Myndirnar eru að stríða mér, reyni að skella þeim inn á milli í kvöld þegar tölvunördinn minn er kominn heim:) Lofa að bloggið verður líflegra og skemmtilegra þegar myndirnar eru komnar inn he he…

Knús og kossar

Vikan í máli og myndum

Föstudagur í dag, aftur! Það er ótrúlegt hvað tíminn líður hratt, bjóst við að þessi vika myndi líða hægt áfram þar sem spennan er í hámarki fyrir komu Írisar systur og kó en það er ekki raunin, vikan hefur flogið áfram. Einhvetíman sat ég á fundi og það var verið að tala um hvað tíminn liði hratt, hópur sem hittist mánaðarlega og við vorum að tala um að við værum bara alltaf að hittast. Þa sagði einn, “Þegar maður var lítill þá fannst manni alltaf vera helgi” – “Núna finnst manni alltaf vera jól”  Það er soldið til í þessu og ég rifja þetta upp reglulega.

Það er óhætt að segja að veturinn hafi komið í vikunni, í síðustu viku var ég léttklædd og vetlingalaus en það breyttist snarlega um helgina. Þykkari jakkar voru teknir fram og þunnir fingravetlingar eru algjört möst þegar maður hjólar. Flestar konur eru búnar að skipa út opnu sætu sumarskónum og komnar í há stígvél, maður sér fleiri og fleiri í vetrarjakka og með trefil. Það er ekki komin úlputími ennþá, en það líður að því.

Einar tók sig til um daginn og æfði sig að kafa á þurru landi.

Þegar hann var búinn að æfa sig fór hann í sturtu og pabbi hans smelti af honum nokkrum þar:)

Það er ótrúlega fallegt að sjá árstíðarskiptin, vorið var fallegt en haustið er engu síðra. Það eru svo ótrúlega fallegir litirnir í náttúrunni á haustin, við höfum verið að taka stutta göngutúra hérna um hverfið og höfum verið dolfallin. Í mörgum görðum er epla, perutré eða eitthvað í þeim dúr. Göturnar og garðarnir eru undirlagðir í eplum og perum en samt er nóg ennþá í trjánum, okkur blöskarar allir ávextirnir sem fara til spillis með þessum hætti. Það er eitt sem við erum mjög forvitin um en hvert einasta tré liggur við gefur af sér eitthvern ávöxt, aldin, ber, hnetur eða eitthvað í þeim dúr. Við gæfum mikið fyrir að vita hvað öll þessi ber heita og hvað af þeim er ætt. Einar kom t.d. með fullan poka af spennandi stuffi heim úr leikskólanum í vikunni og við vitum ekkert hvað þetta er eða hvað við eigum að gera við þetta. Best að setja inn mynd og þeir sem eru fróðir geta sagt okkur hvað við eigum að bralla við þetta:)

Ég var á foreldrafundi í gærkvöldi og það var verið að tala um öll þessi helstu mál. Sem fyrr þá var langbesta mætingin hjá Guldbasserne (deildinni hans Einars). Það var farið yfir helstu atriði starfsins, hvað er framundan, sætindastefna í afmælum, fyrirætlanir um að bjóða upp á mat í leikskólum frá áramótum og fleira í þeim dúr. Það er eitt prógram sem krakkarnir eru í sem heitir Trin for Trin http://www.cesel.dk/trin_for_trin ,ég googlaði og fann link inn á hvernig Trin for Trin virkar fyrir börn 4-10 ára. En svo ég segi nú frá minni nálgun á þessu þá er þetta ekkert annað en þjálfun í tilfinningagreind. Þau læra að skynja hvernig öðrum líður og læra að takast á við aðstæður sem koma geta komið upp í leik og starfi. Námsefnið er mjög sýnilegt, stórar myndir af svipum (brosandi, fúll, reiður) og svo líka stóar ljósmyndir af aðstæðum sem geta komið upp.

Eitt verkefnið sem þau gerðu í vikunni var að skilja það að tveir einstaklingar geta upplifað sama hlutinn á mismunandi hátt. Byrjað er að sýna þeim mynd af tveimur strákum í tré, annar er fúll og hinn er glaður. Þessi sem er glaður er aðeins hærra en hinn í trénu og svo eru börnin spurð ýmissa spurninga. Hvað eru þeir að gera, hvernig líður þeim, afhverju er þessi glaður en hinn leiður. Reglan er að það er ekkert rangt svar í Trin for Trin. Í framhaldi af þessum umræðum um myndina (aftan á myndinni eru leiðbeiningar hvernig kennarinn á að leiða hópinn áfram í verkefninu) er ákveðin æfing. Börnunum var stillt upp bak við bak, stelpa og strákur, svo spurði kennarinn Hvernig myndi þér líða ef að þú fengir fallegan pakka og í honum væri rosalega falleg Barbiedúkka. Svo áttu börnin að snúa sér við og þá komu náttúrulega mismunandi tilfinningar í ljós hjá börnunum, stelpurnar alveg með stóra brosið og strákarnir að tapa sér úr fýlu. Þetta þótti börnunum ótrúlega skemmitlegt og báðu um að fá að gera aftur og aftur og aftur.

Starfsfólkið er strax farið að merkja mun út á leiksvæði, t.d. þegar tveir eru að leika og einn stendur og horfir á og er fúll af því að hann er ekki með. Þá fara þau og segja hvað getur þú gert til að þú standir ekki fúll hérna af því þú mátt ekki leika. Og þá náttúrulega fattar barnið, Ég spyr kannski bara hvort ég megi vera með:)  Hlutirnir virðast oft flóknir og erfiðir en ef við lærum að takast á við hlutina þá eru þeir bara einfaldir.

Ein mamman tók svo dæmi, hún hafði verið eitthvað annarshugar og sonur hennar sagði, mamma þú lítur út fyrir að vera fúl og hún svaraði annarshugar til baka með smá pirringi í röddinni Ég er ekkert fúl. Þá var drengurinn ekki lengi að svara aftur Mamma, þú lítur út fyrir að vera fúl og núna hljómar þú líka fúl…..

Vetrardagskráin fer að fara á fullt í leikskólanum, smíðaverkstæðið er orðið vinsælla, nú fara þau að koma matjurtunum (tómötum og fleiru) út úr garðskálanum og koma upp listaskemmu þar sem þau mála, leira og fleira. Einnig verður hópavinna þar sem öll börnin á sama aldri verða saman einusinni í viku. Þá fer Einar og verður bara með 4 ára börnunum á miðvikudögum og það verður ákveðinn dagskrá í gangi fyrir hvern aldurshóp. Nokkrir foreldrar gátu nú tuðað endalaust um þetta þar sem þau væru nú beð barnið á skógarleikskóla og vildu þá bara að börnin væru alltaf þar en ekki hérna í bænum og bla bla.

En þegar fundurinn var búinn þá fékk ég afhent þetta fallega listaverk sem Einar vann í sumar:)

Í morgun var Einar svo sendur með kuldagalla, kuldaskó, lúffur og þ.h. fatnað á leikskólann, veturinn er jú kominn.

Smá að körfuboltanum, við spiluðum bikarleik á þriðjudaginn sem við unnum með 80 stigum 95-15. Ég á við smá meiðsli að stríða núna, hásinin er búin að vera að bögga mig í c.a. 2 vikur. Er þannig að mér finnst ótrúlega vont að byrja að hlaupa en svo þegar ég er orðin heit, eftir c.a. 20-30 mínútur þá meiðir þetta ekki eins mikið og ég hef alveg getað æft án þess að þetta hamli mér….. þangað til á miðvikudaginn, þá sagði frú hásin bara nei takk ég vil ekki æfa meir svona illt. Ég var búin að basla við að æfa í 1,5 klst en ég náði ekki að yfirstíga sársaukan þannig að ég stoppaði og lét vita að ég væri eiginlega smá meidd. Ég fékk náttúrulega ekkert nema skammir í hattinn og skipun um að fara til sjúkraþjálfara, ég fór til sjúkraþjálfara í gær sem segir engar æfingar fyrr en þú ert orðin góð. Hún veit s.s. að ég á eftir að spila þennan blessaða leik á morgun við Horsholm þannig að hún sagði svo en ef þú ætlar að stelast til að æfa eða spila þá verðuru að vera teipuð og svo sjáumst við aftur á mánudaginn. Þannig að ég er í hvíld með meidda hásin, vona bara að þetta endi ekki sem eilífðarvandamál hjá mér eins og stórhlauparanum og Hólmaranum Sólu, http://zola.blogcentral.is/ hef fylgst með henni berjast við Hönnu hásin af fullum mætti og þetta virðist vera eilífðar bögg.

Elsku systir mín kemur svo á sunnudaginn og ó mæ god, ég get ekki beðið:)

kossar og knús