Haukur Sindri 11 ára afmælisstrákur

Í dag eru 11 ár síðan Haukur Sindri kom í þennan heim 10. febrúar 1999 klukkan 14:22, 4060 gr og 51,5 cm ótrúlega fallegur og fullkominn lítill drengur. Ég ætla að láta nokkuð margar myndir af fallega drengnum mínum fylgja þessari færslu:)

Haukur hefur alltaf verið ótrúlega glaður strákur. Soldill stríðnispúki og með sterka réttlætiskennd. Hann á mjög auðvelt með að hrífast af einhverju og er þar af leiðandi vanalega með brennandi áhuga á því sem hrífur hann mest þá stundina (í dag er hann t.d. alveg sjúkur í skjaldbökur).

Það er alveg ótrúlega auðvelt að gleðja Hauk. Hann er mikill sælkeri og er leiðin að honum oft í gegnum magann. Hann á t.d. sérstakt matarástarsamband við ömmurnar sínar og þykir ekki leiðinlegt að sitja við eldhúsborðið hjá þeim og láta dekra við sig.

• Amma Gunnhildur gerir ótrúlega góðan grjónagraut
• Amma Mæja gerir svo góðar samlokur og geggjað te
• Amma Gunna setur svo alltaf eitthvað gott á borðið – það er bara alltaf veisla eins og hann orðar það sjálfur
• Amma Hafdís kann svo að gera BBQ kjúlla sem hann borðar endalaust af

Haukur er alveg yndislega hreinskilinn og óhræddur við að hafa skoðanir á hinu og þessu, og því gott að hafa hann sem álitsgjafa þegar maður er að klæða sig upp. Hann á líka sín golden moments….

• Gleymi ég því ekki þegar hann benti mér fallega á það í göngutúr í Bolungarvík þegar ég var nýbúin að eiga Einar að ég væri með feit læri og það væri nú gott að við værum í göngutúr.
• Hann segir að það sé gott að spjalla við mig um allskonar sem allir vita en hann vilji frekar spjalla við Jónatan um vísindi, geyminn, jörðina, dýrin og allt það sem að gáfaðir vita.

Hann á líka nokkra gullmola síðan hann var barn sem mér finnst alltaf jafn gaman að rifja upp:)

• “En mamma, allar konur elska blóm” Við vorum að labba í bæinn á 17. júní 2005 og Haukur var alltaf að gefa mér blóm. Ég sagði honum svo að hann þyrfti ekki að gefa mér svona mörg blóm
• “mamma puttarnir á henni eru eins og rækjur” Ég og Haukur vorum að skoða Silju Björgu nýfædda
• Þegar Einar fæddist þá var hann með gröft í augunum og þá spurði Haukur “mamma, afhverju er Einar með svona marmelaði í augunum”
• “mamma ertu að setja í þig snillur” Hann meinti auðvitað linsur þessi elska
• Einu sinni var ég að segja honum frá því að Ellen frænka væri með sýkingu í munninum og gæti varla talað og þá sagði Haukur “já, þarf hún þá að læra táknmál”

Þegar Haukur var lítill þá var hann gríðarlegur flugvélaáhugamaður, þegar ættingjar og vinir fóru erlendis þá þótti Hauki ekkert skemmtilegra en að fá neyðarbæklinginn úr þeirri flugvél sem ferðast hafði verið með. Síðan sátum við saman og spunnum sögur um hvað hefði gerst í hvert sinn. Hann var líka ótrúlega flinkur að leika flugvélarnar eins og sjá má á myndunum hér að neðan. Ef að önnur hendin var upp, flatur lófi og lófanum sveiflað flötum þá var hann að leika þyrlu, ef að báðar hendur voru útréttar og lófum sveiflað, þá var hann flugvél með hreyflum, hann var alveg ótrúlegur þegar að þessu kom. Enginn náði að leika eftir handahreyfingarnar og hvað þá hljóðin sem fylgdu:)

Haukur hefur alltaf verið tónviss og mússíkalskur og þegar hann var rétt um eins árs þá barði hann taktinn við hvatningarhróp KFÍ. Haukur átti sína eigin trommukjuða og lék sér að því að finna réttan takt við þá hvatningu sem var í gangi hverju sinni. Lengi komum við honum ekki út úr húsi án kjuðanna. Rétt áður en hann varð tveggja ára fékk hann trommusett í jólagjöf og hann elskaði að spila á það. Trommusettið entist reyndar stutt þar sem ákafinn var svo mikill í mínum manni að barna trommukjuðarnir sem fylgdu dugðu ekki Hauksanum. Því voru alvöru kjuðar sóttir og takturinn sleginn eins og enginn væri morgundagurinn og hann fór í gegnum trommurnar mjög fljótt…

Haukur hefur átt ótrúlega góðar stundir á Völó, bæði upp í herbergi þar sem Kristinn hefur verið að bralla ýmislegt í tónlistinni og oftar en ekki hefur þar staðið trommusett og svo hefur hann notið sín við flygilinn í stofunni. Þar hefur hann fengið leiðsögn hjá píanófólkinu í fjölskyldunni og svo finnst honum voðalega gaman að pikka einhver lög upp sjálfur og leika sér eftir eyranu.

Ég og Jónatan höfum oft orð á því hversu góður stóri bróðir hann Haukur Sindri er. Hann er alveg ótrúlega ábyrgðarfullur gagnvart bróður sínum og hefur alla tíð verið einstaklega þolinmóður og gælinn við hann. Þegar Einar var lítill þá notaði Haukur aldrei nafnið hans Einars heldur kallaði hann alltaf eitthvað sem hann bullaði upp: Dúski, Einsi, labbitúr og eitthvað fleira í þessum dúr. Þegar Einar byrjaði að tala og byrjaði að geta sagt nafnið hans Hauks, þá varð Haukur ekki alveg sáttur þar sem hann vildi að Einar kallaði hann Bróa:) Þegar við vorum að byrja að fara út að labba með Einar og Haukur var með þá harðneitaði Haukur alltaf að skilja barnavagninn eftir fyrir utan búðina eftirlitslausan. Hann heimtaði að vera fyrir utan búðina og passa það að enginn myndi stela litla bróður sínum. Honum var líka umhugað um að ég væri búin að gera allar ráðstafanir gagnvart Einari ef ég var að fara út án þeirra. Hvað átti Einar að borða, hvenær ætti hann að fara að sofa, hvenær á að skipta á honum og fleira í þeim dúr. Þegar Einar fór svo að labba og hlaupa þá var Haukur Sindri ótrúlega stressaður að Einar færi sér að voða, bað okkur vinsamlegast um að fylgjast betur með barninu okkar að það væri sko ekki honum að kenna ef hann myndi detta á hausinn eða eitthvað álíka. Á milli þeirra bræðra er einstakur bræðrakærleikur og alveg ótrúlegt hvað þeir eru nánir og góðir þrátt fyrir að búa ekki á sama stað.

Haukur er alveg einstaklega ríkur á ömmur, afa, systkini og svo auðvitað á hann tvöfalt sett af foreldrum. Held að ömmurnar og afarnir telji yfir 10 stykki, systkinin eru fjögur og frændgarðurinn er í takt við þetta stór, samansettur af ótrúlega mörgum einstaklingum sem eru mismuanndi eins og við erum mörg.  Soldið flókið fyrir ungan strák en Haukurinn okkar er ekki að mikla þetta fyrir sér og er ótrúlega ánægður með að eiga svona stóra fjölskyldu.

Haukur hefur oft orð á því að honum þyki skemmtilegt að eiga svona unga mömmu (já ég er ung mamma fyrir 11 ára strák þó að ég sé að verða ákveðið gömul í ár) og honum þykir mega kúl að eiga mömmu sem að ennþá spilar körfubolta í efstu deild. Ekki minnkaði stolltið þegar mamman spilaði stjörnuleikinn á síðustu helgi. Á síðustu áramótum bjuggum við til hefð. Við ætlum að spila einn á einn körfubolta við lok hvers árs og sá sem vinnur má kalla þann sem tapar kellingu út árið. Það er sem sagt mikið í húfi fyrir ungu mömmuna en eftir síðasta leik þá er hann elsku Haukur minn kelling…og ekki séns að ég vilji heyra það orð í bráð:) Ég er ótrúlega þakklát fyrir að eiga hann Hauk minn, hann er one of a kind:)

Símanúmerið hjá Hauki er hérna á síðunni, endilega sendið honum afmæliskveðju.

Elsku kúturinn minn, til hamingju með 11 árin þín, getum ekki beðið eftir að knúsa þig eftir viku:)

Mamma, Pabbi og Einar