Heimsókn stóru sys og Haukurinn á leiðinni

Stóra systir mín og hennar fjölskylda kvöddu í gær eftir rúmlega vikulanga heimsókn, það er búið að vera alveg ótrúlega notalegt að hafa þau hjá okkur og við erum búin að bralla ótrúlega margt. Daginn sem þau komu þá fórum við systur í smá hjólatúr um helsta nágrenni. Íris skellti sports tracker í gang og þegar við komum heim veðurbarnar eftir rokið í CPH þá höfðum við hjólað um 18 km. Það var raunin flesta daga að hreyfingin var í fyrsta sæti enda er tríóið Íris, Tinna og Ellen alveg ágætis æfingafélagar, hjólatúr með mig í sjúkraþjálfun og þær í bootcamp æfingum á meðan, hlaupa/hjólatúr í valby garðinn og æfingahringur tekinn, ferð með mér í Falcon gymið og puðað með lóðum.  Við vorum úber duglegar alla dagana enda veitti ekki af þar sem við vorum ótrúlega dugleg að elda góðan mat:) Við vorum líka alveg ótrúlega heppin með veður, það er búið að vera bjart og fallegt haustveður hérna í kóngsins Köben, kannski aðeins of mikill vindur…. en það er ekkert sem að gerir hjólatúrinn ekki aðeins verðmætari:) …. ég ætla að stikla á stóru með góðu myndabloggi frá heimsókninni. Íris systir kom með helling af gömlu slúðri, sumt alveg 1 árs gamalt og ég drakk það í mig á meðan hún hvíldi sig eftir hjólatúrinn:)

Á mánudaginn tókum við þennan venjulega rúnt niður á strik, keyptum vikupassa í lestarnar og svo var kíkt inn í helstu verslanir í leiðinni. Einar var með okkur þennan dag og var alveg ótrúlega góður og duglegur þrátt fyrir lítið action fyrir kraftmikinn fjögra ára dreng. En hann fékk nýja skó, ís og ristaðar möndlur þannig að ég held að hann hafi bara verið sáttur:)

Á þriðjudaginn ákváðum við að skella okkur í sund í DGI byen, það var alveg ótrúlega notalegt. Ekki oft sem að kellan kemst í heitan pott og í raun vildi ég bara halda mér þar, Högni og Íris voru eins og 6 ára í sundlauginni, í DGI byen er sundlaug með helling af stökkpöllum, klifurvegg og litlu trampólíni. Högni og Íris stukku af öllu stærðum og gerðum á meðan ég og Ellen þorðum ekki að stökkva af þeim minnsta. Við enduðum samt á að herða okkur upp í þetta í lokin og stukkum af minnsta pallinum, okkur fannst við algjörar hetjur en Högni og Íris hlógu bara að okkur. Á leiðinni heim kíktum við í Fisketorvet og skoðuðum úrvalið og undirbjuggum okkur fyrir tilboðsdaga sem áttu að byrja síðar í vikunni, við erum mjög skipulagðir neytendur:)

Á miðvikudaginn hjóluðum við með Einar í leikskólann í grenjandi rigningu, Íris reyndar hljóp og Högni hjólaði með. Þau voru forvitin að sjá hvernig daglega rútínan hans Einars væri varðandi leikskólann, á leiðinni heim komum við við hjá Ásdísi og Árna og fengum hjól lánað til að við gætum tekið túristahjóladag. Þegar heim var komið vorum við öll gegnblaut og því lítið að gera annað en að þurrka sig og pæla hvernig við gætum klætt af okkur rigninguna í 30 km hjólatúr. Sem beturfer stytti fljótlega upp og rigningin varð ekki áhyggjuefni:) Ég tók þau í alveg ekta túristahjólatúr, hjóluðum héðan, niður að Fisketorvet og þar yfir á Íslandsbryggju, hjóluðum út Íslandsbryggju framhjá Danisco húsunum og inn á Christianshavn. Þar kíktum við í Kristjaníu og um Christianshavn-Holmen og skoðuðum að sjálfsögðu Óperuna, þá tókum við havnebusen yfir á Nyhöfn og hjóluðum Löngulínu út að hafmeyju, inn í kastalagarðinn sem er eins og stjarna og að Amalíuborg, svo hjóluðum við að Nyhavn og reiddum hjólin áleiðis upp strikið og fengum okkur að borða á Kínastað. Svo var ekkert annað að gera en að halda áfram að hjóla:) Upp Vesterbrogade og beygt til að kíkja í Fredriksberg garðinn, við löbbuðum/hjóluðum um garðinn ætluðum að reyna að sjá fílana en þeir voru ekki úti, skoðuðum duddutréð og héldum svo áfram að fikra okkur að æfingunni minni sem byrjaði klukkan 4.  Reikna með að túrinn hafi verið rúmlega 30 km og Högni var vægast sagt að drepast í rassinum eftir daginn og bað um að við myndum hvíla hjólin næstu daga:)

Fimmtudagurinn var tekinn rólega, skelltum okkur í hjóla/hlaupatúr í valbygarðinn. Einar fékk að koma með á sínu hjóli, Íris og Ellen skiptust á að hlaupa og hjóla en ég hjólaði bara þar sem ég er ennþá lasin í hásininni minni. Á meðan við tókum mega æfingu í fallega haustveðrinu í Valby garðinum tók Högni íbúðina í gegn, við erum að tala um ryksuga, skúra og alles. Reyndar hef ég aldrei fengið annan eins gest inn fyrir mínar dyr, eldhúsið var fullkomið allan tímann sem þau voru hérna þar sem hann var með tuskuna á lofti og uppþvottavélin var orðin besti vinur hans:) Fyrir utan það að Högni vaknaði með Einari alla morgna, gaf honum morgunmat, horfðimeð honum á barnaefnið, las fyrir hann og svo framvegis. Einar fór svo alveg í panikk hérna einn daginn þegar Högni hljóp út í búð út á horni og hélt að Högni sinn væri farinn til Íslands, hvar er Högni, hvar er Högni, er hann farinn til Íslands aftur æi nei……. algjörar rúsínur þessir tveir.

Á föstudaginn héngum við heima frameftir degi, fórum í búðina og gerðum innkaup dagsins og enduðum svo á að rölta niður Vesterbrogade og töfðum tímann fram að æfingu hjá mér. Við stelpurnar skelltum okkur svo í Gymið í Falcon húsinu og tókum á því, um kvöldið borðuðum við fylltar svínalundir ala Jóantan og Tinna og þær voru geggjaðar.

1. Svínalund: Gorgonzola + ferskar kryddjurtir
2. Svínalund: Beikon, sveppir og rjómaostur
3. Svínalund: Tómatar, hvítlaukur, fetaostur, ólívur

Jónatan gerði svo með þessu alveg geggjaða rjómasósu þar sem hann steikti beikon og sveppi og notaði svo helling af ektra sósu hráefni. Við vorum með sætar kartöflur og helling af fersku salati og þetta var æðislegt. Jónatan bauð Magga vinnufélaga sínum að borða með okkur en hann var staddur hérna vegna vinnunar og það var mjög notaleg kvöldstund sem við áttum öll saman.

Laugardagurinn var tekinn með trompi í verslunarferð í Fisketorvet, það voru alveg geggjaðir tilboðsdagar og óhætt að segja að fjölskyldurnar báðar hafi komið út í gróða eftir daginn það voru gerð svo góð kaup:) T.d. keyptum við systur okkur eins peysur sem eru bara æðislegar. Við skelltum okkur svo á leik með Falcon stelpunum, vegna meiðsla var ég ekki með sem var soldið fúlt þar sem ég var alveg óð í að sýna gestunum hæfileika mína í gula búningnum. Við drullutöpuðum fyrir Sisu sem spiluðu fullar sjálfstraust og rúlluðu yfir okkur og unnu sanngjarnan sigur. Á leiðinni heim sóttum við pizzu fyrir börn og menn og sushi fyrir systurnar, kúrðum okkur svo yfir sjónvarpinu þangað til við gátum ekki haldið augunum opnum lengur:)

Sunnudagurinn var tekinn í Tívolí, Jónatan var reyndar heima að vinna þar sem það eru stór skil hjá honum núna 16. október. Tívolí var tekið með trompi, allir með túrpassa og engum tækjum sleppt, það var kalt og rakt loft þannig að það voru fáir í tívolí sem lágmarkaði bið í röðum og gerði tívolíferðina bærilega í veðrinu. Okkur þótti ekki leiðinlegt að kúra okkur í flatsæng á stofugólfinu og horfa/dotta yfir teiknimynd þegar við komum heim. Mexíkósk kjúklingasúpa var svo borðuð um kvöldið og fittaði sko alveg inn í daginn sem hafði verið kaldur.

Á mánudegi var komið að heimferðardegi hjá fjölskyldunni, við skelltum okkur í Fisketorvet að klára eitthvað sem hafði gleymst í fyrri verslunarferðum og líka til að taka síðasta hjólatúrinn, Högni var gróinn á rassinum og því tilvalið að hjóla smá aftur. Við dúlluðum okkur svo frameftir degi og við enduðum á að fylgja þeim á flugvöllinn. Ef að Haukurinn minn væri ekki að koma í dag, þá hefði ég sennilega grátið þegar ég var að kveðja þau en ég hef bara svo mikið til að hlakka til að ég náði að halda aftur af mér.

Það vara tómlegt að vakna í gær og vera bara ein heima, engir gestir og engin dagskrá framundan. En ég og Einar rifum okkur upp og þrifum húsið fyrir komu Hauksans, Einar var svo spenntur að hann tók sjálfur til í herberginu sínu og hann meira að segja ryksugaði eins og herforingi. Þessi vika sem þau voru hjá okkur leið eins og einn dagur og ég næ ekki hvert allur tíminn fór, en það sýnir bara hvað það var gott hjá okkur. Ég get ekki neitað því að ég er alveg veik að fara heim um jólin og dreymdi meira að segja í gærnótt að ég hefði unnið 3 flugmiða með Icelandexpress og var ekki lengi að bóka mér far heim um jólin.

Af hásininni er það að frétta að ég er öll að braggast, fór til sjúkraþjálfarans í gær og fékk æfingar til að styrkja hásinina. Ég er hætt að finna þennan svakalega sársauka sem ég fann, en það var stingandi vont að strjúka hásinina hún var svo bólgin. Ég er s.s. hætt að finna sársauka þegar ég geng um og svona en ég finn samt að hásinin er ennþá talsvert bólgin. Núna held ég bara mínu plani, styrki hásinina, kæli og hita til skiptis, fer svo til sjúkraþjálfarans á morgun og fæ vonandi að spila á laugardaginn:)

Svo er náttúrulega aðal aðal í þessari viku, Haukur er í þessum töluðu orðum einn í flugvélinni á leið til DK. Þetta er í fysta skiptið sem hann flýgur einn eða í fylgd með flugfreyju og hann var alveg ótrúlega brattur og duglegur með þetta alltsaman. Það kom reyndar smá óvissa hérna á sunnudagskvöldið en þá var Haukur að hlaupa heim úr afmæli og asnast til að misstíga sig og renna ofaní Sauðánna á Sauðárkróki, það var mjög kalt og drengurinn haltraði kaldur og blautur heim og endaði með smá kvef. Þau voru nú eitthvað hrædd um að hann væri að verða veikur en sem beturfer náði hann að hrista þetta af sér. Hann er víst ennþá smá haltur en það er nú ekkert sem hindrar hann í ferð til DK:)

Myndirnar eru að stríða mér, reyni að skella þeim inn á milli í kvöld þegar tölvunördinn minn er kominn heim:) Lofa að bloggið verður líflegra og skemmtilegra þegar myndirnar eru komnar inn he he…

Knús og kossar

Vikan í máli og myndum

Föstudagur í dag, aftur! Það er ótrúlegt hvað tíminn líður hratt, bjóst við að þessi vika myndi líða hægt áfram þar sem spennan er í hámarki fyrir komu Írisar systur og kó en það er ekki raunin, vikan hefur flogið áfram. Einhvetíman sat ég á fundi og það var verið að tala um hvað tíminn liði hratt, hópur sem hittist mánaðarlega og við vorum að tala um að við værum bara alltaf að hittast. Þa sagði einn, “Þegar maður var lítill þá fannst manni alltaf vera helgi” – “Núna finnst manni alltaf vera jól”  Það er soldið til í þessu og ég rifja þetta upp reglulega.

Það er óhætt að segja að veturinn hafi komið í vikunni, í síðustu viku var ég léttklædd og vetlingalaus en það breyttist snarlega um helgina. Þykkari jakkar voru teknir fram og þunnir fingravetlingar eru algjört möst þegar maður hjólar. Flestar konur eru búnar að skipa út opnu sætu sumarskónum og komnar í há stígvél, maður sér fleiri og fleiri í vetrarjakka og með trefil. Það er ekki komin úlputími ennþá, en það líður að því.

Einar tók sig til um daginn og æfði sig að kafa á þurru landi.

Þegar hann var búinn að æfa sig fór hann í sturtu og pabbi hans smelti af honum nokkrum þar:)

Það er ótrúlega fallegt að sjá árstíðarskiptin, vorið var fallegt en haustið er engu síðra. Það eru svo ótrúlega fallegir litirnir í náttúrunni á haustin, við höfum verið að taka stutta göngutúra hérna um hverfið og höfum verið dolfallin. Í mörgum görðum er epla, perutré eða eitthvað í þeim dúr. Göturnar og garðarnir eru undirlagðir í eplum og perum en samt er nóg ennþá í trjánum, okkur blöskarar allir ávextirnir sem fara til spillis með þessum hætti. Það er eitt sem við erum mjög forvitin um en hvert einasta tré liggur við gefur af sér eitthvern ávöxt, aldin, ber, hnetur eða eitthvað í þeim dúr. Við gæfum mikið fyrir að vita hvað öll þessi ber heita og hvað af þeim er ætt. Einar kom t.d. með fullan poka af spennandi stuffi heim úr leikskólanum í vikunni og við vitum ekkert hvað þetta er eða hvað við eigum að gera við þetta. Best að setja inn mynd og þeir sem eru fróðir geta sagt okkur hvað við eigum að bralla við þetta:)

Ég var á foreldrafundi í gærkvöldi og það var verið að tala um öll þessi helstu mál. Sem fyrr þá var langbesta mætingin hjá Guldbasserne (deildinni hans Einars). Það var farið yfir helstu atriði starfsins, hvað er framundan, sætindastefna í afmælum, fyrirætlanir um að bjóða upp á mat í leikskólum frá áramótum og fleira í þeim dúr. Það er eitt prógram sem krakkarnir eru í sem heitir Trin for Trin http://www.cesel.dk/trin_for_trin ,ég googlaði og fann link inn á hvernig Trin for Trin virkar fyrir börn 4-10 ára. En svo ég segi nú frá minni nálgun á þessu þá er þetta ekkert annað en þjálfun í tilfinningagreind. Þau læra að skynja hvernig öðrum líður og læra að takast á við aðstæður sem koma geta komið upp í leik og starfi. Námsefnið er mjög sýnilegt, stórar myndir af svipum (brosandi, fúll, reiður) og svo líka stóar ljósmyndir af aðstæðum sem geta komið upp.

Eitt verkefnið sem þau gerðu í vikunni var að skilja það að tveir einstaklingar geta upplifað sama hlutinn á mismunandi hátt. Byrjað er að sýna þeim mynd af tveimur strákum í tré, annar er fúll og hinn er glaður. Þessi sem er glaður er aðeins hærra en hinn í trénu og svo eru börnin spurð ýmissa spurninga. Hvað eru þeir að gera, hvernig líður þeim, afhverju er þessi glaður en hinn leiður. Reglan er að það er ekkert rangt svar í Trin for Trin. Í framhaldi af þessum umræðum um myndina (aftan á myndinni eru leiðbeiningar hvernig kennarinn á að leiða hópinn áfram í verkefninu) er ákveðin æfing. Börnunum var stillt upp bak við bak, stelpa og strákur, svo spurði kennarinn Hvernig myndi þér líða ef að þú fengir fallegan pakka og í honum væri rosalega falleg Barbiedúkka. Svo áttu börnin að snúa sér við og þá komu náttúrulega mismunandi tilfinningar í ljós hjá börnunum, stelpurnar alveg með stóra brosið og strákarnir að tapa sér úr fýlu. Þetta þótti börnunum ótrúlega skemmitlegt og báðu um að fá að gera aftur og aftur og aftur.

Starfsfólkið er strax farið að merkja mun út á leiksvæði, t.d. þegar tveir eru að leika og einn stendur og horfir á og er fúll af því að hann er ekki með. Þá fara þau og segja hvað getur þú gert til að þú standir ekki fúll hérna af því þú mátt ekki leika. Og þá náttúrulega fattar barnið, Ég spyr kannski bara hvort ég megi vera með:)  Hlutirnir virðast oft flóknir og erfiðir en ef við lærum að takast á við hlutina þá eru þeir bara einfaldir.

Ein mamman tók svo dæmi, hún hafði verið eitthvað annarshugar og sonur hennar sagði, mamma þú lítur út fyrir að vera fúl og hún svaraði annarshugar til baka með smá pirringi í röddinni Ég er ekkert fúl. Þá var drengurinn ekki lengi að svara aftur Mamma, þú lítur út fyrir að vera fúl og núna hljómar þú líka fúl…..

Vetrardagskráin fer að fara á fullt í leikskólanum, smíðaverkstæðið er orðið vinsælla, nú fara þau að koma matjurtunum (tómötum og fleiru) út úr garðskálanum og koma upp listaskemmu þar sem þau mála, leira og fleira. Einnig verður hópavinna þar sem öll börnin á sama aldri verða saman einusinni í viku. Þá fer Einar og verður bara með 4 ára börnunum á miðvikudögum og það verður ákveðinn dagskrá í gangi fyrir hvern aldurshóp. Nokkrir foreldrar gátu nú tuðað endalaust um þetta þar sem þau væru nú beð barnið á skógarleikskóla og vildu þá bara að börnin væru alltaf þar en ekki hérna í bænum og bla bla.

En þegar fundurinn var búinn þá fékk ég afhent þetta fallega listaverk sem Einar vann í sumar:)

Í morgun var Einar svo sendur með kuldagalla, kuldaskó, lúffur og þ.h. fatnað á leikskólann, veturinn er jú kominn.

Smá að körfuboltanum, við spiluðum bikarleik á þriðjudaginn sem við unnum með 80 stigum 95-15. Ég á við smá meiðsli að stríða núna, hásinin er búin að vera að bögga mig í c.a. 2 vikur. Er þannig að mér finnst ótrúlega vont að byrja að hlaupa en svo þegar ég er orðin heit, eftir c.a. 20-30 mínútur þá meiðir þetta ekki eins mikið og ég hef alveg getað æft án þess að þetta hamli mér….. þangað til á miðvikudaginn, þá sagði frú hásin bara nei takk ég vil ekki æfa meir svona illt. Ég var búin að basla við að æfa í 1,5 klst en ég náði ekki að yfirstíga sársaukan þannig að ég stoppaði og lét vita að ég væri eiginlega smá meidd. Ég fékk náttúrulega ekkert nema skammir í hattinn og skipun um að fara til sjúkraþjálfara, ég fór til sjúkraþjálfara í gær sem segir engar æfingar fyrr en þú ert orðin góð. Hún veit s.s. að ég á eftir að spila þennan blessaða leik á morgun við Horsholm þannig að hún sagði svo en ef þú ætlar að stelast til að æfa eða spila þá verðuru að vera teipuð og svo sjáumst við aftur á mánudaginn. Þannig að ég er í hvíld með meidda hásin, vona bara að þetta endi ekki sem eilífðarvandamál hjá mér eins og stórhlauparanum og Hólmaranum Sólu, http://zola.blogcentral.is/ hef fylgst með henni berjast við Hönnu hásin af fullum mætti og þetta virðist vera eilífðar bögg.

Elsku systir mín kemur svo á sunnudaginn og ó mæ god, ég get ekki beðið:)

kossar og knús