Á síðustu helgi var margt brallað… bíðum spennt eftir næstu

Við brölluðum alveg helling og tókum nokkrar myndir (hér er eitt sýnishorn, blogg án mynda eru leiðinleg)

Ætlum að skella okkur í dýragarð á morgun http://www.knuthenborg.dk/ það verður án efa mjög skemmtilegt hjá okkur þar sem spáð er um 25 stiga hita og sól.

Þetta er stutt helgarkveðja, lofum myndum um helgina:)

knús og kossar

Skrítin vika að baki

Þessi vika hefur verið nokkuð skrítin, eftir að hafa komið brosandi út af foreldrafundi hjá Einari á þriðjudaginn þá var önnur stemming á miðvikudaginn.

Leikskólinn tók dagsferð í Trylleskoven http://www.kystarkiv.dk/index.htm skógurinn er sannkallaður ævintýraheimur, stór tré, lítil tré, blóm, dýr, vatn og allt það sem þarf til að geta búið sér til ævintýraheim í náttúrunni. Þegar ég kom að sækja Einar á leikskólann þá var andrúmsloftið skrítið og mér var tilkynnt að það hefðu verið tvö börn sem ekki skiluðu sér þegar rútan átti að fara heim (ég var mjög fegin að sjá Einar í rennibrautinni á leikvellinum). Ég náttúrulega taldi strax að danskan mín væri að svíkja mig og ég væri að misskilja eitthvað en svo var ekki og það var búið að kalla út lögreglu og fleiri til að finna börnin sem höfðu ekki skilað sér að rútunni þegar þau voru að fara heim. Leikskólakennararnri töluðu um að við ættum að ræða við börnin þar sem þeim hafði þótt skrítið að fara heim án tveggja drengja. Ég var algjörlega í sjokki vitandi að þetta geti gerst og það væru tvö börn af deildinni hans Einars bara týnd í skóginum. Ég ætlaði að ræða þetta við Einar en það virðist sem hann hafi ekki meðtekið það sem var í gangi og því var ég ekki að hræða hann eða ræða þetta um of. Um klukkutíma síðar var hringt í okkur og þá voru drengirnir fundnir, guði sé lof.

Einar fór á leikskólann í gærmorgun og við fengum tilkynningu um að það væri foreldrafundur  síðar um daginn til að ræða atburðarrásina þar sem starfsfólk, foreldrar og aðrir voru í miklu áfalli og því nauðsynlegt að fara yfir hlutina saman. Leikskólakennararnir fóru yfir atburðarás dagsins, leikskólastjórinn fór yfir hvernig svona er yfirfarið í kerfinu, tilkynnti áfallahjálp til starfsfólksins og foreldra. Foreldrar fengu að koma með spurningar og lýsa hvernig þeir hefðu upplifað þennan dag.

Við teljum okkur ótrúlega heppin að Einar sé á þessum leikskóla þar sem foreldranetverkið er alveg einstakt, samhugurinn og vináttan hjá foreldrum og börnum er alveg ótrúlegur. Starfsfókið er alveg einstakt og því var mjög erfitt fyrir alla að standa frammi fyrir því að svona geti gerst.  Kennararnir voru miður sín og röddin brast á köflum þegar þau voru að greina frá atburðarrás dagsins og flestir foreldar sugu upp í nef eða feldu tár.

En það sem er svo lýsandi fyrir þennan hóp, hóp foreldra, barna og kennara er hversu samstillur og góður hann er. Foreldar barnanna sem týndust lýstu fullu trausti á starfsmenn og þökkuðu fyrir viðbrögðin og það samstarf sem þau höfðu átt við starfsfólk á meðan þessu stóð og eftir að þessu var lokið. Það gerist að börn týnist eða lendi í óhöppum en vá hvað það er erfitt þegar það er manns eigið eða svona nálægt. Frétta miðlarnir fjölluðu aðeins um málið http://nyhederne.tv2.dk/krimi/article.php/id-23107607.html

En það sem við tókum með okkur heim er að við ætlum að skerpa á litlu reglunum sem eru samt  svo stórar með syni okkar:)

Á leiðinni heim frá leikskólanum í gær þá lentum við Einar í smá óhappi, en það er bar þannig þegar maður hjólar mikið þá aukast líkurnar á því að maður lendi í hjólaóhappi.

Við vorum að hjóla eftir hjólastíg og ég var að tala í símann við manninn minn, ég sé að það er bíll sem ætlar að keyra út úr götunni sem ég er að fara að hjóla framhjá. Mér finnst ökumaðurinn horfa fullmikið í hina áttina, s.s. ekki áttina sem ég er að koma úr þannig að ég stoppa hjólið þannig að hann geti bara keyrt án þess að hafa áhyggjur af því að keyra á mig. En það fór nú ekki alveg eins og ég planaði, í staðin að keyra eðeins inn á götuna og beyja þá leggur hann frekar mikið á bílinn og tekur eiginlega svona 45 gráðu beygju inn að götunni og þar af leiðandi yfir hjólastíginn og utan í mig. Ég sá þetta byrja að gerast og byrjaði að reyna að bakka og baða höndum út, hennti frá mér símanum með tilheyrandi hræðslu hjá manninum mínum. Bíllinn keyrði utan í mig og mér fannst kallinn aldrei ætla að fatta að hann væri að keyra utan í konuna á rauða hjólinu með fallega barnið í barnastólnum. Ég byrja að beyglast á milli bílsins og hjólsins, passaði náttúrulega að halda hjólinu uppréttu þar sem gullmolinn minn sat í stólnum sínum rólegur og borðaði þurrkaða banana. Þegar bílstjórinn og farþegar föttuðu að þeir væru að kremja mig þá þustu þau út úr bílnum og hjálpu mér á lappir og héldu hjólinu.

• Spurðu hvort ég væri ómeidd og svona
• ég svaraði að ég vissi það ekki ég væri bara í smá sjokki  
• þá spurðu þeir…. Ertu sænsk? (finnst það ógeðslega fyndið í dag, spurning númer 2 eftir að þeir keyrðu á mig og ég svaraði ….Ertu sænsk)

Þeir réttu mér nafnspjald og báðu mig að hafa samband ef það væri eitthvað sem kæmi upp á í framhaldinu, ég teymdi hjólið áfram í algjöru sjokki og Jónatan hringdi stanslust og ég gat ekki svarað strax þar sem farþegar í kring vildu ólmir aðstoða mig eða hlúa að mér en ég afþakkaði það og svaraði símanum. Um leið og ég heyrði röddina hans Jónatans fór ég að væla eins og smástelpa og kom því út úr mér að það hefði verið keyrt á okkur. Ég var nú fljót að jafna mig er aðeins lemstruð í dag eftir þetta og líklega bara vægt tognuð í ökla og eitthvað uppeftir löppinni. Ég er mjög heppin af hafa fengið góð ráð í gegnum Facebook, en þessi meiðsli munu annaðhvort lagast af því að:

1. Fá sér nokkra kalda
2. Fá sér bólgueyðandi, þrýstingi og hvíld

Annað ráðið kom frá íþróttafræðingi BS og hitt frá sjómanni, endilega commentið á hvað ég eigi að gera og hver kom með hvaða komment:)

Þjóðhátíðardagur íslendinga var í liðinni viku 17. Júní. Enginn þjóðhátið eða frídagur hjá dananum að því tilefni en við ákváðum nú samt að hafa góðan mat og hafa fánann á borðum í tilefni dagsins. Á laugardaginn verður stefnan svo tekin á Amager en þar mun íslendingafélagið standa fyrir einhverri uppákomu í tilefni dagsins. Ætli við hjólum ekki þangað, en þá verð ég búin að kaupa hjálm og bólstra alla útlimi

Sem fyrr minnum við fólk á að hafa augu og eyru opin fyrir ferðafélaga fyrir Haukinn okkar þann 15 – 16 júlí

Takk kærlega fyrir öll commentin, það er virkilega gaman að sjá að þið fylgist með okkur og skiljið eftir ykkur „spor“

Knús og kossar frá okkur til ykkar

Foreldraviðtal, óheppni og Ferðafélagi fyrir Haukinn okkar

Hæ hæ

Í dag fórum við í foreldraviðtal í leikskólanum hans Einars, það er skemmst frá því að segja að það gengur alveg eins og í sögu með litla manninn okkar. Best að setja upp nokkra punkta um það sem kom fram.

• Hann hefur náð ótrúlegri hæfni í málinu og nú er svo komið að það líða oft dagar á milli að það komi upp einhverjir tungumálaörðuleikar. Sú sem hefur séð um hann nefndi að hún hafi undirbúið sig til að taka hann afsíðis og gera svoldið extra með honum þar sem hann kunni ekkert í dönsku. En Einar er svo mikill þátttakandi að þess hefur ekki gerst þörf, hann er alltaf þar sem mesta fjörið er, hikar ekki við að tjá sig og hefur náð ótrúlegum árangri án einhverjar spes meðferðar
•  Hann er mjög glaður og grínar mikið, tók sig til um daginn og stóð upp á stól og söng lag á íslensku fyrir alla á leikskólanum. Þá höfðu kennararnir verið að grínast og köstuðu svona fram “Jæja hver vill syngja” okkar maður vippaði sér upp á stól og stóð þar og söng af fullum krafti.
• Þau telja hann heppinn að vera í skógarleikskóla þar sem þau upplifa hann mjög upphrifinn og spenntann fyrir náttúrunni, það er regla að hann er alltaf síðastur þegar þau fara í göngutúra þar sem honum finnst allt svo spennandi að hann dregst afturúr, þegar þau kalla á hann þá er hann alveg að missa sig yfir enn einum sniglinum eða enn einum maurnum. Þau eru núna byrjuð að taka hann með í göngutúra með yngri hópnum þar sem þeirra ferðahraði passar litla forvitna manninum okkar miklu betur en hjá jafnöldrum sínum. (sennilega að fá nördagenið frá pabba sínum – ég hefði verið fyrst í röðinni og unnið göngutúrinn)
• Þau greina mun á honum og öðrum börnum m.t.t. kunnáttu á tölum, bókstöfum, litum og þess háttar. Við þökkum Sólbakka fyrir það, en leikskólinn hans Einars á Íslandi var mjög duglegur að þjálfa börnin á öllum sviðum og þá sérstaklega með stafina.
• Þau syngja oft lag sem byrjar á nafni einhvers og svo er sagt Du er min alle bedste ven, einhvernvegin er það kækur hjá öllum á leikskólanum að ef einhver segir nafnið hans (sem er mjög sjaldgæf danskt nafn) þá er einhver sem grípur þetta á lofti og syngur Einar, du er min alle bedste ven. Meira að segja leikskólakennararnir gera þetta ósjálfrátt.
• Þau grína oft í honum með hreiminn og honum finnst það ekki leiðinlegt hann segir t.d. Superman með hörðu R og þau gera í því að djóka með það. Og hann klárar vanalega á því að segja Einar beinar commí stænar og gerir þar með grín að sjálfum sér öllum til mikillar skemmtunar.
• Einnig var nefnt hvað hann væri utan við sig á köflum og óheppinn en það þurfti s.s. ekki að segja okkur það, við ætlum að rekja óhappasögu Einars á eftir. Töluðu um að það væri einfaldlega þannig að hann bæri ekkert skynbragð á því hvað væri hættulegt og hvað ekki. T.d. að stökkva úr einhverju sem er mannhæðar hátt, eða láta sig gossa á hjóli.
• Þeim finnst hann mjög hlýðinn og vera alveg með á hreinu hvað er rétt og rangt, það kom okkur á óvart. Einar rembist við að stjórna heimilinu á hverjum degi, hann slær í borðið og biður um eitthvað annað að borða og reynir að fá sínu fram. Þetta eru nú ekki árangursríkar tilraunir hjá honum og ef við byrjmu að skamma hann þá er hann snöggur að segja Bara djóóóók:)

Þannig að við komum öll skælbrosandi út af leikskólanum í dag

En talandi um Einar óheppna það eru nú nokkrar sögurnar sem hægt er að rekja af honum kappanum okkar. Við munum öll eftir gatinu á hausinn sem hann fékk þegar hann var búinn að vera á leikskólanum í rétt um mánuð. En það er s.s. ekki það eina, síðan þá er hann búinn að koma heim með plástruð hné og olnboga, keyra á fullu spani inn í brenninetlurunna á hjólinu sínu, detta í vatnið í leikskólanum og svo síðasta sunnudag lá við stórslysi í sundferð fjölskyldunnar.

Brenninetlurunninn – við vorum í garði rétt við Hvidovre lestarstöðina, þetta var helgina þar sem hitabylgjan var og Einar þar af leiðandi á tánum og í stuttbuxum og hlýrabol. Við höfðum hjólað þangað og vorum í rólegheitunum á leikvellinum þegar hann ákveður að sækja hjólið sitt og ætlar að hjóla. Hjólið var aðeins frá staðnum þar sem við vorum búin að koma okkur fyrir á teppi þannig að ég þurfti að hlaupa til hans til að banna honum að fara á hjólið hjálmlaus og á tánum. Hann náttúrulega hlustaði ekki á mömmu sína og keppist við að fara af stað þegar ég nálgast, ég kalla á eftir honum og hann byrjar að renna af stað (smá aflíðandi stéttin þarna) varð eitthvað hræddur þar sem hann var ekki alveg viðbúin að stoppa sig á tánum og endaði á bólakafi í brenninetlurunna. Ég hljóp til hans og veiddi hann úr runnanum með tilheyrani óum og æjum (samt rak ég bara puttana í brenninetlurnar) Vægast sagt þá var barnið vel brenninetlaður ef svo má að orði komast og það tók smá tíma að fá tárin til að hætta að streyma.

Að detta í vatnið á leikskólanum – um daginn þegar Einar kom til baka í rútunni þá hengdu þau upp blöð þar sem var talið upp hvað þau hefðu brallað um daginn, þetta gera þau alla daga. Maður gat nú ekki annað en skellt upp úr þegar maður las, það var á þessa leið ” í dag fórum við að vatninu að veiða, við veiddum þó ekkert í dag nema Einar þegar hann datt í vatnið” Einhvernvegin kom þetta mömmunni ekki á óvart. Einar hafði gleymt að passa fótana sína og dottið í vatnið, hann drukknaði þó ekki og var algjör hetja að eigin sögn.

Sundlaugarferð fjölskyldunnar – þessi sundlaugarferð rennur seint úr minni okkar. Við ákváðum að kíkja í útisundlaug í Albertslund (Friluftsbad) Einar og Jónatan fóru saman í klefa ásamt vini okkar. Einar ætlaði að hlaupa út á eftir vini okkar þegar pabbi hans kallaði í hann og sagði honum að koma í skýluna. Jónatan smeygði honum í skýluna og Einar hljóp svo af stað út úr klefanum án þess að nokkur af okkur sem út voru komin yrðum vör við hann. Stefnuna tók hann á stærstu rennibrautina á svæðinu aleinn og kútalaus. Þegar Jónatan kemur út þá kalla ég á hann og spyr hvar barnið sé og Jónatan gat ekki svarað því hélt að hann hefði fylgt fast á hæla vinar okkar. Um okkur bæði grípur ofsahræðsla, þetta svæði er frekar stórt, tvær frekar grunnar vaðlaugar og risa stór sundlaug með uppblásnum tækjum og boltum og slatti af fólki. Við öskrum bæði nafnið hans og svo munum við vart meira en við sáum hann vera að húrra sér af stað niður stærstu rennibrautina. Ég stekk upp úr lauginni sem ég er í yfir bakkann og sting mér og Jónatan hleypur af stað yfir eina vaðlaugina og stingur sér einnig. Við vorum bæði að stinga okkur þegar hann húrrast niður í djúpa djúpa laug og getur enga björg sér veitt. Mér fannst hann hafa verið mjög lengi á grúfu og varð mjög hrædd, en Einar hóstaði ekki þegar hann kom upp, honum s.s. varð ekki meint af nema kannski bara hræddur þar sem foreldrarnir voru í algjöru sjokki. Lífverðirnir höfðu tekið eftir honum og einn þeirra var ofaní lauginni með okkur þegar hættan var yfirstaðin, en það hefði ekki mátt miklu muna…… Við vorum í sjokki það sem eftir lifði dags, gátum varla talað og einfaldlega búin á því.

Annars gengur lífið hjá okkur bara vel, Haukur nýfarinn og núna bara mánuðir í að hann komi aftur til okkar (29 dagar) Hann er byrjaður á fullu í fótboltanum og fer á smábæjarleikana um helgina og er virkilega spenntur. Það er nefninlega nokkrir ókostir við að eiga tvö heimili en það er að hann nær ekki heilum æfingarsumrum á króknum og þ.a.l er það bara Smábæjarleikar eitt ár og Króksmót hitt árið.

Við lofuðum Hauksanum þegar við fluttum hingað út að hann þyrfti ekki að fljúga einn fyrr en hann treysti sér alveg hundrað prósent í það verkefni. Þess vegna leitum við að einhverjum sem við þekkjum til til að leyfa honum að sitja hjá sér hingað út til okkar 15. -16. júlí ef einhver er á ferðinni. Ef ekki þá er ekkert annað að gera en fara heim og sækja barnið, en ég vil endilega athuga hvort tengslanetið okkar leiði til þess að hann fái ferðafélaga. Haukur er einstaklega ferðavanur (sennilega mest flogna barn á íslandi) og getur hjálpað óvönum að rata um Leifsstöð og Kastrup. Einnig getur hann veitt ráð varðandi merka staði sem vert er að skoða hér í Kaupmannahöfn og frætt ykkur um lestarsamgöngur og hvar maður finnur góðar pizzur á Kolatorginu. Þannig að þetta er algjört Win Win situation fyrir þann sem fær þann heiður að sitja hjá honum:)

Ég og Jónatan erum að sjálfsögðu algjörir aukaleikarar í lífi þessarar fjölskyldu þar sem aðal leikararnir skína ferkar skært þessa dagana Haukur nýbúinn að fá mjög flottann vitnisburð frá Árskóla og Einar að plumma sig svo vel í nýju landi. Aukaleikararnir basla við sitthvort áhugamálið, Jónatan golfar yfir sig og er að byrja að spila á forgjöfinni sinni, þurfti smá tíma til að hrökkva í gang. Tinnan er svo að hjóla yfir sig, en hún hjólar í og úr vinnu nánast á hverjum degi sem er 20 km spölur hvora leið, okkur reiknast til að kellan sé komin í 300 km hjólaða í júní mánuði:) 

Jæja ég held að þetta sé orðin ágætis langloka hjá okkur.

Kossar og knús

Amma Gunna á afmæli í dag

Amma Gunna á afmæli í dag og af því tilefni söng Einar fyrir ömmu sína afmælissönginn.

Get the Flash Player to see this player.

Kossar og knús til þín elsku amma, vonum að þú eigir góðan dag í París með fólkinu okkar:)
Kveðja Fjölskyldan í Köben

Hvað eru nú margir dagar síðan við blogguðum síðast…. afsakið

Hæ hæ,

Síðasta vika er búin að vera uppfull af ævintýrum, í lok maí fékk Einar vin sinn hann Sindra í heimsókn og hann lúllaði hjá okkur. Það var full dagskrá hjá okkur, út á róló, í bað, baka pizzu, horfa á spiderman, sofna, vakna út að hjóla og á róló…… Þeir eru miklir vinir og hlátursköstin sem þeir tóku alveg ótrúleg. Gaman að heyra tvo 4 ára stráka taka kastið yfir húmornum í hverjum öðrum.

Daginn sem að Haukur flaug til Danmerkur var bongóblíða og við eyddum deginum í að hanga í mismunandi görðum, það var bara of heitt að vera í einum garði og tilvalið að kæla sig með því að hjóla á milli garða og leikvalla. Eftir að foreldrar Sindra sóttu hann, þá hjóluðu Tinna og Einar með Árna og Ásdísi góðan túr um Köben og við komum við á leikvelli á íslandsbryggju. Við eigum í smá vandræðum með Einar, en honum finnst sjálfsagt að pissa þar sem hann stendur þegar við erum á ferðinni. Inn á leikvellinum þá tók hann sig til þar sem hann stóð upp í turni sem var upphaf hengibrúar og pissaði á brúna. Ég lét eins og ég þekkti hann ekki og lét eins og hann væri í annarra manna eigu, held að það hafi tekist og einhverjir í kringum okkur hafi litið á Árna sem faðir drengsins. Börnin klöngruðust yfir pissupollinn þangað til að sólin þurrkaði hann og enginn mundi eftir þessu, en þetta getur verið vandræðalegt.

Haukur gisti hjá Friðriki nóttina sem hann kom, hann lenti svo seint um kvöldið. Við vorum vöknuð fyrir allar aldir 1. júní til að bíða eftir Hauki og gera klárt fyrir ströndina á Klampenborg. Haukur kom rétt um 11 og við þutum af stað, vel græjuð til að vera heilan dag í 30 stiga hitanum. Við enduðum svo daginn á því að labba í gegnum Bakken

Hjólaferðir, kúr, góður matur hefur líka verið á boðstólnum, vorum reyndar aðeins óheppin með veður og veikindi pabbans í síðustu viku. En við gerðum bara gott úr því hérna innandyra.

Á föstudaginn var þjóðhátíðardagur dana og við áttum frábæran dag í Valbygarðinum með leikskólanum hans Einars, fengum að heyra að foreldrunum og börnunum finnst mikið til hans koma, þykir hann hress og skemmtilegur grínari. Talar svo góða dönsku og svona getum við haldið áfram. Við töluðum líka við foreldrana og ég átti eitt aldeilis gott fagsamtal við einn sem hafði verið á ráðstefnu með stjóranum mínum frá íslandi og ætlaði að heyra í stjóranum mínum hérna í DK eftir samtalið okkar….

Laugardagurinn var tekinn snemma og það var sko heill dagur í Bakken baby með túrpassa á línuna, Haukur flaggaði svo flottu einkunarplaggi þegar hann kom til okkar (eintómar 10, 9,5 og 9) að það var ekki annað hægt en að verðlauna hann með dag í Bakken. Vorum mætt fyrir opnunartíma til að vera fyrst í garðinn en það var helling af fólki mætt. Prufuðum að taka hestvagn frá lestarstöðinni að skemmtigarðinum og það var voða gaman. Við fórum 1000 og eina ferð í öll tækin, Haukur náttúrulega fremstur í flokki og þar hitti hann vin sinn trérússíbanann:) he he. Einar var ekki eins brattur eins og hann hefur verið og vildi bara sitja í vagninum sem við leigðum eða fara í tæki sem eru ekki hræðileg eins og hann orðaði það. Honum óx nú samt kjarkur eftir því sem leið á daginn og við enduðum á að fara í nokkur tæki… allavegana að láta túrðassann hans borga sig. Haukur vann risabangsa í körfuboltaskotkeppni og er útnefndur körfuboltakóngur fjölskyldunnar að því tilefni:)

Á sunnudaginn hjólaði ég með drengina upp á golfvöll til pabbans þar sem hann var að draga fyrir vin sinn. Þetta var tæpega 20 km hjólatúr hjá okkur í blíðskaparveðri. Við vorum svo á golfvellinum í einhverja 4 tíma og náðum öll að skjóta ótrúlega flottum boltum, meira að segja Einar líka. Haukur er að ná alveg frábærum árangri og góðu höggin verða sífellt fleiri. Hann tók svo 9 holur með pabba sínum í gær og náði einu bógí (par 3 hola sem hann fór á 4 höggum). Haukur er orðinn svo veraldarvanur hér í Kóngsins Köben að hann tók lestina frá Valby aleinn til pabba síns í Bröndby þar sem þeir fóru svo saman í golf, alveg ótrúlega seigur.

Annars höfum við farið með Einar á leikskólann og svo höfum við verið að dunda okkur með stóra stráknum, ég og Haukur tókum rosa hjólatúr í gær, hjóluðum niður í bæ, yfir á íslandsbryggju, christianshavn þvera og endilanga, aðeins um bæinn og svo heim. Erum í þessum töluðu á leið í annað hjólaævintýri með nesti og alles.

Haukur fer svo heim á morgun og okkur er strax farið að kvíða fyrir. En hann kemur aftur 15. júlí og verður þá til 15. ágúst. Okkur vantar ennþá einhvern til að fylgja honum þannig að ef einver er að plana ferð til CPH eða þekkir einhvern sem þekkir einhvern sem er að ferðast á þessa daga þá endilega að hafa samband við okkur.

Myndirnar tala sínu máli um undanfarna daga…. kossar og knús

[View with PicLens]

123►