• Big sys kom óvænt og gaf mér heimsins besta systra knús á sunnudaginn síðasta, stoppaði hjá mér í 1 klst á leið sinni til Brussel
• Ég byrja að vinna á leikskóla á mánudaginn og verð þar 5 næstu mánuðina
• Tóta baunasystir og Eyþór sjarmatröll ætla að kíkja á okkur á miðvikudaginn og lúlla eina nótt hjá okkur
• Bræðurnir Kristinn Gauti og Magnús Már koma svo til okkar á fimmtudaginn og með Magnúsi í för verður geimsteinninn hann Guðmundur Elí.
• Föstudaginn 14. maí förum við Einar svo í langþráða ferð til íslands og stoppum í 5 daga
• Einar er alveg að fara að ná því að flauta
• Haukur var valinn í úrvalsbúðir KKÍ í sumar og við erum ofboðslega stollt af honum, enda er hann ótrúlega duglegur að æfa sig.

knús og koss

Einar jr. að tala um þennan hérna kappa:)

http://www.youtube.com/watch?v=uiH4BFTELME&feature=related

Sagði svo við mömmu sína, ekki syngja með, hlustaðu bara núna.

hilsen

Tannþálfur=Tannþráður

kveðja Tinna og Einar

Haukur hefur alltaf verið ótrúlega glaður strákur. Soldill stríðnispúki og með sterka réttlætiskennd. Hann á mjög auðvelt með að hrífast af einhverju og er þar af leiðandi vanalega með brennandi áhuga á því sem hrífur hann mest þá stundina (í dag er hann t.d. alveg sjúkur í skjaldbökur).

Það er alveg ótrúlega auðvelt að gleðja Hauk. Hann er mikill sælkeri og er leiðin að honum oft í gegnum magann. Hann á t.d. sérstakt matarástarsamband við ömmurnar sínar og þykir ekki leiðinlegt að sitja við eldhúsborðið hjá þeim og láta dekra við sig.

• Amma Gunnhildur gerir ótrúlega góðan grjónagraut
• Amma Mæja gerir svo góðar samlokur og geggjað te
• Amma Gunna setur svo alltaf eitthvað gott á borðið – það er bara alltaf veisla eins og hann orðar það sjálfur
• Amma Hafdís kann svo að gera BBQ kjúlla sem hann borðar endalaust af

Haukur er alveg yndislega hreinskilinn og óhræddur við að hafa skoðanir á hinu og þessu, og því gott að hafa hann sem álitsgjafa þegar maður er að klæða sig upp. Hann á líka sín golden moments….

• Gleymi ég því ekki þegar hann benti mér fallega á það í göngutúr í Bolungarvík þegar ég var nýbúin að eiga Einar að ég væri með feit læri og það væri nú gott að við værum í göngutúr.
• Hann segir að það sé gott að spjalla við mig um allskonar sem allir vita en hann vilji frekar spjalla við Jónatan um vísindi, geyminn, jörðina, dýrin og allt það sem að gáfaðir vita.

Hann á líka nokkra gullmola síðan hann var barn sem mér finnst alltaf jafn gaman að rifja upp:)

• “En mamma, allar konur elska blóm” Við vorum að labba í bæinn á 17. júní 2005 og Haukur var alltaf að gefa mér blóm. Ég sagði honum svo að hann þyrfti ekki að gefa mér svona mörg blóm
• “mamma puttarnir á henni eru eins og rækjur” Ég og Haukur vorum að skoða Silju Björgu nýfædda
• Þegar Einar fæddist þá var hann með gröft í augunum og þá spurði Haukur “mamma, afhverju er Einar með svona marmelaði í augunum”
• “mamma ertu að setja í þig snillur” Hann meinti auðvitað linsur þessi elska
• Einu sinni var ég að segja honum frá því að Ellen frænka væri með sýkingu í munninum og gæti varla talað og þá sagði Haukur “já, þarf hún þá að læra táknmál”

Þegar Haukur var lítill þá var hann gríðarlegur flugvélaáhugamaður, þegar ættingjar og vinir fóru erlendis þá þótti Hauki ekkert skemmtilegra en að fá neyðarbæklinginn úr þeirri flugvél sem ferðast hafði verið með. Síðan sátum við saman og spunnum sögur um hvað hefði gerst í hvert sinn. Hann var líka ótrúlega flinkur að leika flugvélarnar eins og sjá má á myndunum hér að neðan. Ef að önnur hendin var upp, flatur lófi og lófanum sveiflað flötum þá var hann að leika þyrlu, ef að báðar hendur voru útréttar og lófum sveiflað, þá var hann flugvél með hreyflum, hann var alveg ótrúlegur þegar að þessu kom. Enginn náði að leika eftir handahreyfingarnar og hvað þá hljóðin sem fylgdu:)

Haukur hefur alltaf verið tónviss og mússíkalskur og þegar hann var rétt um eins árs þá barði hann taktinn við hvatningarhróp KFÍ. Haukur átti sína eigin trommukjuða og lék sér að því að finna réttan takt við þá hvatningu sem var í gangi hverju sinni. Lengi komum við honum ekki út úr húsi án kjuðanna. Rétt áður en hann varð tveggja ára fékk hann trommusett í jólagjöf og hann elskaði að spila á það. Trommusettið entist reyndar stutt þar sem ákafinn var svo mikill í mínum manni að barna trommukjuðarnir sem fylgdu dugðu ekki Hauksanum. Því voru alvöru kjuðar sóttir og takturinn sleginn eins og enginn væri morgundagurinn og hann fór í gegnum trommurnar mjög fljótt…

Haukur hefur átt ótrúlega góðar stundir á Völó, bæði upp í herbergi þar sem Kristinn hefur verið að bralla ýmislegt í tónlistinni og oftar en ekki hefur þar staðið trommusett og svo hefur hann notið sín við flygilinn í stofunni. Þar hefur hann fengið leiðsögn hjá píanófólkinu í fjölskyldunni og svo finnst honum voðalega gaman að pikka einhver lög upp sjálfur og leika sér eftir eyranu.

Ég og Jónatan höfum oft orð á því hversu góður stóri bróðir hann Haukur Sindri er. Hann er alveg ótrúlega ábyrgðarfullur gagnvart bróður sínum og hefur alla tíð verið einstaklega þolinmóður og gælinn við hann. Þegar Einar var lítill þá notaði Haukur aldrei nafnið hans Einars heldur kallaði hann alltaf eitthvað sem hann bullaði upp: Dúski, Einsi, labbitúr og eitthvað fleira í þessum dúr. Þegar Einar byrjaði að tala og byrjaði að geta sagt nafnið hans Hauks, þá varð Haukur ekki alveg sáttur þar sem hann vildi að Einar kallaði hann Bróa:) Þegar við vorum að byrja að fara út að labba með Einar og Haukur var með þá harðneitaði Haukur alltaf að skilja barnavagninn eftir fyrir utan búðina eftirlitslausan. Hann heimtaði að vera fyrir utan búðina og passa það að enginn myndi stela litla bróður sínum. Honum var líka umhugað um að ég væri búin að gera allar ráðstafanir gagnvart Einari ef ég var að fara út án þeirra. Hvað átti Einar að borða, hvenær ætti hann að fara að sofa, hvenær á að skipta á honum og fleira í þeim dúr. Þegar Einar fór svo að labba og hlaupa þá var Haukur Sindri ótrúlega stressaður að Einar færi sér að voða, bað okkur vinsamlegast um að fylgjast betur með barninu okkar að það væri sko ekki honum að kenna ef hann myndi detta á hausinn eða eitthvað álíka. Á milli þeirra bræðra er einstakur bræðrakærleikur og alveg ótrúlegt hvað þeir eru nánir og góðir þrátt fyrir að búa ekki á sama stað.

Haukur er alveg einstaklega ríkur á ömmur, afa, systkini og svo auðvitað á hann tvöfalt sett af foreldrum. Held að ömmurnar og afarnir telji yfir 10 stykki, systkinin eru fjögur og frændgarðurinn er í takt við þetta stór, samansettur af ótrúlega mörgum einstaklingum sem eru mismuanndi eins og við erum mörg.  Soldið flókið fyrir ungan strák en Haukurinn okkar er ekki að mikla þetta fyrir sér og er ótrúlega ánægður með að eiga svona stóra fjölskyldu.

Haukur hefur oft orð á því að honum þyki skemmtilegt að eiga svona unga mömmu (já ég er ung mamma fyrir 11 ára strák þó að ég sé að verða ákveðið gömul í ár) og honum þykir mega kúl að eiga mömmu sem að ennþá spilar körfubolta í efstu deild. Ekki minnkaði stolltið þegar mamman spilaði stjörnuleikinn á síðustu helgi. Á síðustu áramótum bjuggum við til hefð. Við ætlum að spila einn á einn körfubolta við lok hvers árs og sá sem vinnur má kalla þann sem tapar kellingu út árið. Það er sem sagt mikið í húfi fyrir ungu mömmuna en eftir síðasta leik þá er hann elsku Haukur minn kelling…og ekki séns að ég vilji heyra það orð í bráð:) Ég er ótrúlega þakklát fyrir að eiga hann Hauk minn, hann er one of a kind:)

Símanúmerið hjá Hauki er hérna á síðunni, endilega sendið honum afmæliskveðju.

Elsku kúturinn minn, til hamingju með 11 árin þín, getum ekki beðið eftir að knúsa þig eftir viku:)

Mamma, Pabbi og Einar

Ég og Jónatan erum svo ótrúlega heppin að eiga frábærar fjölskyldur á Íslandi og við erum kannski ekki nógu og dugleg að segja takk. En það er alveg ómetanlegt hvað þeim finnst öllum sjálfsagt að skjótast fram og til baka í allskonar erindum fyrir okkur. Skutlast með Haukinn okkar fram og til baka á flugvöllinn þó að það sé mið nótt, dunda með honum heila helgi og senda okkur pakka með skrítnum óskum. Við kunnum svo sannarlega að meta fjölskylduna okkar og erum þeim óendalega þakklát fyrir allt sem þau gera fyrir okkur:) Í þessum mánuði ætla þau að knúsa Einarinn okkar og það var sko ekki vesen að láta þessa heimsókn ganga upp. Þannig að, takk fyrir skutlin, takk fyrir fjölskylduhelgarnar með Hauksanum, takk fyrir piparostinn, pítusósuna, nammið og lýsis sportþrennuna:)

knús í ykkar hús

Ég spjallaði við stolta nýbakaða foreldra í morgun og heyrði litlu dúlluna “mala” í fangi pabba síns, ekki laust við að maður sé klökkur og okkur langar óendalega mikið að stökkva upp í næstu flugvél og knúsa þau og kyssa.

Núna eru þau orðin fjögur frændsystkinin hjá sonum Einars og Gunnu. Þrír drengir og svo litla daman:)

Núna bíðum við bara spennt eftir myndum af prinsessunni:)

knús og koss frá okkur til ykkar

Annað sem gerðist í viku númer fjögur, hér er jú allt talið í vikum og því eðlilegast að nota vikurnar. Á miðvikudaginn fórum við í foreldraviðtal á leikskólanum, við vorum sem fyrr þegar komið er út af svona fundum klökk af stolti enda drengurinn algjört æði. Ég ætla að setja upp nokkra punkta og gera viðtalinu góð skil þar sem ég er ekki þekkt fyrir neitt annað en að monnta mig vel af mér og mínum.

Þau á leikskólanum eru með ákveðið skema til að fylgjast með þroska barnanna á leikskólanum. Þetta er hringur og er hringndum skipt upp í ákveðin svið t.d. er 1/4 af hringnum málið, 1/5 samskipti og svo framvegis. Í hverjum hluta eru svo reytir með tölum sem samsvara spurninga/prófunar/matsblaði leiðbeinandana. Þegar barnið hefur “uppfyllt” eitthvað af þessu blaði þá er litað í samsvarandi reit í hringnum, vona að þið sjáið þetta fyrir ykkur núna. Það sem þau voru svo ótrúlega monntin af og þótti ótrúlegt er að drengurinn okkar var með allan málapartinn litaðann. Við fengum að heyra:

• ótrúlegt hvað hann hefur aðlagast hratt og vel
• hann er með stóran orðaforða og í sumum tilfellum stærri en jafnaldrarnir
• hann er með alla málfræði á hreinu
• vanalega þegar við erum með tvítyngd börn þá eigum við að taka þau afsíðis til að örva þau enn frekar með málið, en þess höfum við ekki þurft með Einar.

Á þessum tímapunkti var mamman byrjuð að roðna og pabbinn farinn að setja bringuna fram af stollti – eða var það öfugt…. ég man það ekki…:)

Við fengum líka að heyra að.

• Hann væri hrókur alls fagnaðar í söng og leik.
• Krökkunum þætti hann ótrúlega skemmtilegur enda alltaf með fýflalæti og grín, en þessi fýflalæti og grín vekja ekki alveg sömu gleði hjá föstrunum.
• Hann væri skarpur og færi fremstur í flokki að þekkja stafi, tölur, liti og þess háttar dót
• Að hann þyrfti bara að heyra rímur og lög einusinni og þá væri hann með þær á hreinu

Við fengum svo líka að heyra að

• Einar borðar ekki rúgbrauð
• Einar heyrir bara það sem hann vill heyra
• Einar er ákveðinn og gerir bara allsekki það sem honum finnst leiðinlegt
• Einar gerir bara það sem honum finnst skemmtilegt, t.d. það að klæða sig. Það þykir honum leiðinlegt og þess vegna gerir hann það ekki.
• Þrátt fyrir að Einar sé tekinn afsíðis til að vera fjarri krökkunum sem hlæja þegar hann segir brandarana, er alveg aleinn með fóstrunni og á að klæða sig sjálfur þá fer hann í peysuna, lætur ermarnar vera vængi og leikur fugl… af því að svona er Einar
• Einar á erfitt með að sitja kjurr og í matmálstímum er hann að klöngrast á stólnum, liggur á bakinu á stólnum, dettur í gólfið, hellir niður og eitthvað fleira sem ég skammaðist mín of mikið fyrir til að heyra…
• Ef að Einari þykir ekki eitthvað skemmtilegt, þá getur hann ekki einbeytt sér. Þau töldu lengi að það væri tungumálið og að hann væri að einbeyta sér að skilja, en eftir að hafa metið hann á þann hátt sem hann var metin þá segja þær stopp nú, Einar þú verður að taka þér tak…

Niðurstaða fundarin var s.s. sú að barnið er mjög gáfað og ótrúlega gott í dönsku og er með allt litað í topp í þeim pörtum í skemanu. En það sem snýr að einbeytingu og hlýðni er bara ekki að skora svo feitt. Pabbinn bennti á mömmuna og mamman horfði á borðplötuna og mumlaði eitthvað. Þetta þarf að laga í samstilltu átaki heimilis og leikskóla. Ég þarf að hætta að vekja hann með því að taka hann ofurblítt í fangið, klæða hann á meðan hann vaknar í fanginu mínu, bera hann svo inn í stofu þar sem pabbi hans bíður með morgunmat og uppáhalds barnaefnið. Ég þarf að hætta að sitja með hann í fanginu fyrir framan barnaefnið og mata hann. Ég þarf að hætta að klæða hann í útfatamúnderinguna og leiða hann að útidyrahurðinni. Og þetta er bara einn partur af góðri þjónustu móðurinnar á heimilinu sem þarf að skera niður, ætla nú ekki að fara út í fleiri ósiði sem ég er búin að venja barnið á….. úps…..

En að öðru, þá hefur verið ótrúlega kalt og til að gefa ykkur einhverja hugmynd um hversu kalt þá byggðum við Einar snjókall í upphafi viku 2 sem stendur ennþá flotur og fínn í enda viku 4. Í dag afrekuðum við Einar að byggja við snjókallinn, við skunduðum út á tún og hrúguðum snjó fyrir aftan snjókallinn. Úr því varð fyrst snjóhrúga, svo brekka sem við renndum okkur niður á snjóþotunni, á tímabili var þetta hestur, en svo endaði þetta í snjógöngum með þremur opum. Einar skríkti og hló og sagði reglulega, mamma þetta er svo skemmtilegt. Ég sagði reglulega, ekki skemma neitt, passaðu þig að reka þig ekki í, passaðu snjóhúsið mitt, er mamma ekki dugleg….. svo mættumst við Einar í göngunum, ég sveitt og móð og másandi af kappseminni við að byggja snjóhúsið horfðum í augun á hvort öðru og brostum. Þá sagði Einar við mömmu sína “mamma, þú ert með kanínutennur”. Já mamman er með kanínutennur, það var bara svo fyndið að heyra Einar segja þetta á þessu mómenti að ég hló mig máttlausa og hann sömuleiðis. Að sjálfsögðu ræstum við pabbann út til að taka myndir svo við (ég) gætum monntað okkur af afreki dagsins. (N.B pabbinn hjálpaði ekki, en hann vaskaði upp seinna um daginn þannig að hann sleppur á pari)

Talandi meira um kuldan þá er þetta kaldasti vetur í rúmlega 20 ár, við hjólum samt um allt og það getur verið ansi skrautlegt. Sérstaklega þegar maður lendir í snjóbyl og ófærð og í staðin fyrir að renna niður brekkurnar þá þarf maður að hjóla niður brekkurnar. Ég hugsa svo oft til þess þegar ég er að hjóla á æfingu eða heim. Ég spilaði með ÍS/Val í næstum 3 tímabil og bjó ekki lengra en 1 km frá og ég held að ég telji það undir 10 skiptum sem ég labbaði á æfingu.  Hér að neðan er ég að koma af æfingu eftir að hafa cykeled hjem i snestorm.

Einar ætlar að kíkja í heimsókn til íslands í febrúar, fer heim með stóra bróður 21. feb og verður til 10. mars. Hann ætlar að vera eitthvað hjá ömmu og afa í sveitinni eins og hann orðaði það um daginn og svo eitthvað hjá Högna og Írisi í Stykkishólmi, mamman og pabbinn ætla að njóta þess að vera barnlaus í fyrsta skiptið í heilt ár og rækta hvort annað á allan þann hátt sem þau geta.

Ég er alltaf á fullu í körfunni, Nú er grunnspilinu að verða lokið og mellemspilið fer að hefjast. Við höfum ekki náð að vinna marga leiki þrátt fyrir að vera að spila feiki vel á köflum, þess bar að geta að flest liðin eru með 1-2 erlenda leikmenn og við ekki neinn. Ég held áfram að vera í byrjunarliðinu og skila ágætlega til liðsins og þykir þetta skemmtilegra en nokkru sinni fyrr. Framundan er svo hörkuhelgi hjá kellu, en leikur í Lemvig a.k.a lengstíburtu á laugardaginn sem krefst þess að við keyrum af stað á föstudagskvöldi, spilum svo um hádegi á laugardeginum. Á sunnudeginum er svo komið að stjörnuleik þeirra dana Denmark vs.The World og ég hef verið valiln  í The World liðið, þetta verður örugglega þrælskemmtilegt:)

Haukur kemur til okkar 17. febrúar og fer heim samferða bróður sínum þann 21. febrúar. Haukurinn okkar býsnast yfir því að hafa mikið að gera, kennararnir alveg rosalegir að setja á próf og hann er bara alveg hættur að eiga helgarfrí. Drengurinn er náttúrulega að verða 11 ára gamall eftir slétta 10 daga og kröfurnar verða jú meiri eftir því sem maður eldist, þannig að það er nú ekki alltaf tekið út með sældinni að eiga afmæli. Óskalistinn er froskur, körfuboltaskór, NBA dót, bækur og fleira í þeim dúr, hann er reyndar í bölvuðu basli með að segja hvað honum langar í þar sem hann virðist hafa klárað allar óskirnar sínar um jólin og þau eru bara nýbúin:)

Barnið hjá Kristni og Salóme á svo að koma í heiminn á morgunn, við bíðum spennt við símann þessa dagana enda mikil tilhlökkun í fjölskyldunni að fá litlu prinsessuna í heiminn:)

Að lokum óskum við afmælisbörnum vikunnar til hamingju með daginn sem þeir áttu.

Elsku pabbi, afi, tengdó…. til hamingju með 27. janúar:)

Og elsku Högni, Pétur, besti vinur og allt það, til hamingju með stórafmælið 28. janúar. 40 ár er ekkert smá fyrir svona gaur eins og þig mwa*

knús og koss

Tinna Björk

p.s hérna er mynd af Jónatani í eldhúsinu:)

Þegar kaffiboðið var búið skreyttum við köku til að taka með á leikskólann og það er óhætt að segja að kakan vakti mikla lukku, fyrir utan það að vera alltof stór fyrir 20 krakka þá var hún alveg ótrúlega góð og var étin upp til agna.

Annar er Einar orðin mjög fullorðin eftir þennan afmælidag, það er búið að heyrast, Mannstu þegar ég var 4 ára, það var bara þegar ég var 4 ára, þú ert að halda á mér alveg eins og þegar ég var 4ára, er þetta fyrir 5 ára börn….. og fleira i þessum dúr, drengurinn er náttúrulega algjör perla.

meira síðar, afi Simmi er í heimsókn og við erum upptekin við að túristast í kuldanum í Köben:)

• Það er alveg ótrúlega kalt og við notum lopapeysurnar, ullarfötin og annan hlýjan fatnað óspart. Við hjólum samt um allt, það er ekki málið. Förum samt virkilega varlega svo við rennum ekki í snjónum og hálkunni. Held að ég hafi ekki hjólað í snjó síðan 1990 þegar ég fékk fjallahjól í jólagjöf og varð að prufa það samstundis.
• Einar er byrjaður að fá mat í leikskólanum þannig að vi er slut med madpakken. Jedúdda hvað ég elska það, miklu meiri ró hérna á morgnana og Einar er virkilega ánægður með matinn. Í þessari viku er hann búinn að fá. Pasta með kjötsósu sem smakkaðist gott (takið eftir SMAKKAÐIST gott) Einar er byrjaður að vera með soldið dönskuskotna íslensku. Svo er hann búinn að fá kartöflusúpu sem var ekki góð en maður verður alveg ótrúlega sterkur ef maður borðar hana þannig að hann kláraði hana alla. Svo fékk hann rúgbrauð með steiktum lauk sem smakkaðist eins og súkkulaði, en það var víst leyndó sem ég mátti engum segja.
• Harmleikur um daginn þar sem við gleymdum litla og stóra á leikskólanum og urðum að snúa við og sækja þá. Þá kom í ljós að litli var bara á nærbuxunum en stóri hjólaði sjálfur alla leið heim. Eins gott að þetta reddaðist allt… fjúff;)
• Einar hefur stækkað alveg svakalega enda að verða 5 ára gamall síðar í mánuðinum og borðar í samræmi við að það sé vaxtakippur í gangi. Er samt farinn að fatta að foreldrarnir eru að leggja áherslu á að hann borði vel og í hvert sinn sem við segjum “jæja nú er kominn tími til að pissa og bursta” þá kemur strax “ég er alveg ótrúlega svangur, ég bara verð að borða eitthvað”. Og við að sjálfsögðu grípum þetta á lofti og fyllum hann af einhverju góðu fyrir nóttina svo hann geti haldið áfram að stækka:)
• Æfingarnar byrjuðu aftur eftir jólafrí í vikunni, harðsperrur og þreyta er orð vikunar hjá mér. En vá hvað ég elska það að vera komin af stað aftur;)
• Við söknum Hauksins okkar óendanlega mikið enda leið tíminn ótrúlega hratt yfir áramótin með honum, við getum ekki beðið eftir að hann komi aftur í febrúar. Hérna að neðan má sjá hann alveg í stuðinu á gamlárskvöld;)

Annars er mest lítið að frétta…..

knús og koss