Jónatan, Tinna, Haukur og Einar

Haukur Sindri 11 ára afmælisstrákur

Í dag eru 11 ár síðan Haukur Sindri kom í þennan heim 10. febrúar 1999 klukkan 14:22, 4060 gr og 51,5 cm ótrúlega fallegur og fullkominn lítill drengur. Ég ætla að láta nokkuð margar myndir af fallega drengnum mínum fylgja þessari færslu:)

Haukur hefur alltaf verið ótrúlega glaður strákur. Soldill stríðnispúki og með sterka réttlætiskennd. Hann á mjög auðvelt með að hrífast af einhverju og er þar af leiðandi vanalega með brennandi áhuga á því sem hrífur hann mest þá stundina (í dag er hann t.d. alveg sjúkur í skjaldbökur).

Það er alveg ótrúlega auðvelt að gleðja Hauk. Hann er mikill sælkeri og er leiðin að honum oft í gegnum magann. Hann á t.d. sérstakt matarástarsamband við ömmurnar sínar og þykir ekki leiðinlegt að sitja við eldhúsborðið hjá þeim og láta dekra við sig.

• Amma Gunnhildur gerir ótrúlega góðan grjónagraut
• Amma Mæja gerir svo góðar samlokur og geggjað te
• Amma Gunna setur svo alltaf eitthvað gott á borðið – það er bara alltaf veisla eins og hann orðar það sjálfur
• Amma Hafdís kann svo að gera BBQ kjúlla sem hann borðar endalaust af

Haukur er alveg yndislega hreinskilinn og óhræddur við að hafa skoðanir á hinu og þessu, og því gott að hafa hann sem álitsgjafa þegar maður er að klæða sig upp. Hann á líka sín golden moments….

• Gleymi ég því ekki þegar hann benti mér fallega á það í göngutúr í Bolungarvík þegar ég var nýbúin að eiga Einar að ég væri með feit læri og það væri nú gott að við værum í göngutúr.
• Hann segir að það sé gott að spjalla við mig um allskonar sem allir vita en hann vilji frekar spjalla við Jónatan um vísindi, geyminn, jörðina, dýrin og allt það sem að gáfaðir vita.

Hann á líka nokkra gullmola síðan hann var barn sem mér finnst alltaf jafn gaman að rifja upp:)

• “En mamma, allar konur elska blóm” Við vorum að labba í bæinn á 17. júní 2005 og Haukur var alltaf að gefa mér blóm. Ég sagði honum svo að hann þyrfti ekki að gefa mér svona mörg blóm
• “mamma puttarnir á henni eru eins og rækjur” Ég og Haukur vorum að skoða Silju Björgu nýfædda
• Þegar Einar fæddist þá var hann með gröft í augunum og þá spurði Haukur “mamma, afhverju er Einar með svona marmelaði í augunum”
• “mamma ertu að setja í þig snillur” Hann meinti auðvitað linsur þessi elska
• Einu sinni var ég að segja honum frá því að Ellen frænka væri með sýkingu í munninum og gæti varla talað og þá sagði Haukur “já, þarf hún þá að læra táknmál”

Þegar Haukur var lítill þá var hann gríðarlegur flugvélaáhugamaður, þegar ættingjar og vinir fóru erlendis þá þótti Hauki ekkert skemmtilegra en að fá neyðarbæklinginn úr þeirri flugvél sem ferðast hafði verið með. Síðan sátum við saman og spunnum sögur um hvað hefði gerst í hvert sinn. Hann var líka ótrúlega flinkur að leika flugvélarnar eins og sjá má á myndunum hér að neðan. Ef að önnur hendin var upp, flatur lófi og lófanum sveiflað flötum þá var hann að leika þyrlu, ef að báðar hendur voru útréttar og lófum sveiflað, þá var hann flugvél með hreyflum, hann var alveg ótrúlegur þegar að þessu kom. Enginn náði að leika eftir handahreyfingarnar og hvað þá hljóðin sem fylgdu:)

Haukur hefur alltaf verið tónviss og mússíkalskur og þegar hann var rétt um eins árs þá barði hann taktinn við hvatningarhróp KFÍ. Haukur átti sína eigin trommukjuða og lék sér að því að finna réttan takt við þá hvatningu sem var í gangi hverju sinni. Lengi komum við honum ekki út úr húsi án kjuðanna. Rétt áður en hann varð tveggja ára fékk hann trommusett í jólagjöf og hann elskaði að spila á það. Trommusettið entist reyndar stutt þar sem ákafinn var svo mikill í mínum manni að barna trommukjuðarnir sem fylgdu dugðu ekki Hauksanum. Því voru alvöru kjuðar sóttir og takturinn sleginn eins og enginn væri morgundagurinn og hann fór í gegnum trommurnar mjög fljótt…

Haukur hefur átt ótrúlega góðar stundir á Völó, bæði upp í herbergi þar sem Kristinn hefur verið að bralla ýmislegt í tónlistinni og oftar en ekki hefur þar staðið trommusett og svo hefur hann notið sín við flygilinn í stofunni. Þar hefur hann fengið leiðsögn hjá píanófólkinu í fjölskyldunni og svo finnst honum voðalega gaman að pikka einhver lög upp sjálfur og leika sér eftir eyranu.

Ég og Jónatan höfum oft orð á því hversu góður stóri bróðir hann Haukur Sindri er. Hann er alveg ótrúlega ábyrgðarfullur gagnvart bróður sínum og hefur alla tíð verið einstaklega þolinmóður og gælinn við hann. Þegar Einar var lítill þá notaði Haukur aldrei nafnið hans Einars heldur kallaði hann alltaf eitthvað sem hann bullaði upp: Dúski, Einsi, labbitúr og eitthvað fleira í þessum dúr. Þegar Einar byrjaði að tala og byrjaði að geta sagt nafnið hans Hauks, þá varð Haukur ekki alveg sáttur þar sem hann vildi að Einar kallaði hann Bróa:) Þegar við vorum að byrja að fara út að labba með Einar og Haukur var með þá harðneitaði Haukur alltaf að skilja barnavagninn eftir fyrir utan búðina eftirlitslausan. Hann heimtaði að vera fyrir utan búðina og passa það að enginn myndi stela litla bróður sínum. Honum var líka umhugað um að ég væri búin að gera allar ráðstafanir gagnvart Einari ef ég var að fara út án þeirra. Hvað átti Einar að borða, hvenær ætti hann að fara að sofa, hvenær á að skipta á honum og fleira í þeim dúr. Þegar Einar fór svo að labba og hlaupa þá var Haukur Sindri ótrúlega stressaður að Einar færi sér að voða, bað okkur vinsamlegast um að fylgjast betur með barninu okkar að það væri sko ekki honum að kenna ef hann myndi detta á hausinn eða eitthvað álíka. Á milli þeirra bræðra er einstakur bræðrakærleikur og alveg ótrúlegt hvað þeir eru nánir og góðir þrátt fyrir að búa ekki á sama stað.

Haukur er alveg einstaklega ríkur á ömmur, afa, systkini og svo auðvitað á hann tvöfalt sett af foreldrum. Held að ömmurnar og afarnir telji yfir 10 stykki, systkinin eru fjögur og frændgarðurinn er í takt við þetta stór, samansettur af ótrúlega mörgum einstaklingum sem eru mismuanndi eins og við erum mörg.  Soldið flókið fyrir ungan strák en Haukurinn okkar er ekki að mikla þetta fyrir sér og er ótrúlega ánægður með að eiga svona stóra fjölskyldu.

Haukur hefur oft orð á því að honum þyki skemmtilegt að eiga svona unga mömmu (já ég er ung mamma fyrir 11 ára strák þó að ég sé að verða ákveðið gömul í ár) og honum þykir mega kúl að eiga mömmu sem að ennþá spilar körfubolta í efstu deild. Ekki minnkaði stolltið þegar mamman spilaði stjörnuleikinn á síðustu helgi. Á síðustu áramótum bjuggum við til hefð. Við ætlum að spila einn á einn körfubolta við lok hvers árs og sá sem vinnur má kalla þann sem tapar kellingu út árið. Það er sem sagt mikið í húfi fyrir ungu mömmuna en eftir síðasta leik þá er hann elsku Haukur minn kelling…og ekki séns að ég vilji heyra það orð í bráð:) Ég er ótrúlega þakklát fyrir að eiga hann Hauk minn, hann er one of a kind:)

Símanúmerið hjá Hauki er hérna á síðunni, endilega sendið honum afmæliskveðju.

Elsku kúturinn minn, til hamingju með 11 árin þín, getum ekki beðið eftir að knúsa þig eftir viku:)

Mamma, Pabbi og Einar

Að eiga ljúfa stráka og góða fjölskyldu

Hef verið vakin tvo morgna í röð með yndislegum orðum frá litla manninum mínum. Í gær kom hann í fangið mitt, knústi mig fast og sagði “þú ert besta mamman í öllum heiminum”, ekki leiðinlegt það. Í morgun vöknuðum við frekar snemma við sms frá leikskólanum með skilaboðum um að það yrði ekki farið með rútunni upp í sveit sökum veðurs og við lágum í myrkrinu og vorum að spjalla. Hann vindur sér upp á mig, tekur um andlitið á mér og segir “mamma, eigum við að giftast?” Ég sagði honum að foreldrar og börnin mættu ekki giftast bara mamman og pabbinn. Þá sagði hann að ef hann væri á milli þá væri það allt í lagi og þá gætum við bara öll gift okkur. Báðir drengirnir mínir hafa reyndar viljað giftast mér á ákveðnum tímapunkti í þeirra lífi, þeir eru svo miklar rúsínur.

Ég og Jónatan erum svo ótrúlega heppin að eiga frábærar fjölskyldur á Íslandi og við erum kannski ekki nógu og dugleg að segja takk. En það er alveg ómetanlegt hvað þeim finnst öllum sjálfsagt að skjótast fram og til baka í allskonar erindum fyrir okkur. Skutlast með Haukinn okkar fram og til baka á flugvöllinn þó að það sé mið nótt, dunda með honum heila helgi og senda okkur pakka með skrítnum óskum. Við kunnum svo sannarlega að meta fjölskylduna okkar og erum þeim óendalega þakklát fyrir allt sem þau gera fyrir okkur:) Í þessum mánuði ætla þau að knúsa Einarinn okkar og það var sko ekki vesen að láta þessa heimsókn ganga upp. Þannig að, takk fyrir skutlin, takk fyrir fjölskylduhelgarnar með Hauksanum, takk fyrir piparostinn, pítusósuna, nammið og lýsis sportþrennuna:)

knús í ykkar hús

Splunkuný frænka

Í nótt eignuðumst við frænku, prinsessan hjá Kristni og Salóme lét ekki bíða eftir sér og var mætt á svæðið 1:57 í nótt um 3600 gr og 51 cm fullkomin í alla staði. Hún er búin að láta hafa eðeins fyrir sér þessi prinsessa og því ríkir mikil tilhlökkun að kynnast þessum einstakling og sjá hvaða karakter hún hefur að geyma.

Ég spjallaði við stolta nýbakaða foreldra í morgun og heyrði litlu dúlluna “mala” í fangi pabba síns, ekki laust við að maður sé klökkur og okkur langar óendalega mikið að stökkva upp í næstu flugvél og knúsa þau og kyssa.

Núna eru þau orðin fjögur frændsystkinin hjá sonum Einars og Gunnu. Þrír drengir og svo litla daman:)

Núna bíðum við bara spennt eftir myndum af prinsessunni:)

knús og koss frá okkur til ykkar

Vika 4 – pabbi minn, foreldraviðtal og fl.

Í viku fjögur þá var pabbi minn í heimsókn, það sem er svo gaman við að hafa hann pabba minn í heimsókn er að það er svo mikið “fyrst” hjá okkur. Við nefninlega höfum ekki búið undir sama þaki nema þegar ég var lítil stelpa og ekki byrjuð að muna og því er eins og ég segi voðalega mikið fyrst hjá okkur:) Vakna og rölta fram og kúra hjá pabba er eitthvað sem ég man ekkert rosalega mikið eftir, kyssa góða nótt, fara út í búð, horfa á friends og hlæja og allt svona rosalega venjulegt var alveg æðislegt. Vikan einkenndist af túristaleik um Köben bakarísferðum hjá karli föður mínum, en hann er alveg ótrúlegur bakarískall (flestir vilja fara í H & M, borða Sushi og eitthvað svona en pabbi vildi bakarí) kaffihúsastoppum fyrir lúnar fætur og kósýheitum fyrir framan sjónvarpið þegar það var komið inn úr kuldanum. Handboltinn er náttúrulega búinn að vera á fullu og sjónvarpsdagskráin í takt við það, pabbi var svo feginn að hafa valið þessa viku til að koma þar sem Hera er alveg drulluhrædd þegar pabbi horfir á íþróttaviðburði heima hjá sér. Það var ótrúlega gott að hafa pabba minn og soldið erfitt að kveðja kallinn á flugvellinum í morgun.

Annað sem gerðist í viku númer fjögur, hér er jú allt talið í vikum og því eðlilegast að nota vikurnar. Á miðvikudaginn fórum við í foreldraviðtal á leikskólanum, við vorum sem fyrr þegar komið er út af svona fundum klökk af stolti enda drengurinn algjört æði. Ég ætla að setja upp nokkra punkta og gera viðtalinu góð skil þar sem ég er ekki þekkt fyrir neitt annað en að monnta mig vel af mér og mínum.

Þau á leikskólanum eru með ákveðið skema til að fylgjast með þroska barnanna á leikskólanum. Þetta er hringur og er hringndum skipt upp í ákveðin svið t.d. er 1/4 af hringnum málið, 1/5 samskipti og svo framvegis. Í hverjum hluta eru svo reytir með tölum sem samsvara spurninga/prófunar/matsblaði leiðbeinandana. Þegar barnið hefur “uppfyllt” eitthvað af þessu blaði þá er litað í samsvarandi reit í hringnum, vona að þið sjáið þetta fyrir ykkur núna. Það sem þau voru svo ótrúlega monntin af og þótti ótrúlegt er að drengurinn okkar var með allan málapartinn litaðann. Við fengum að heyra:

• ótrúlegt hvað hann hefur aðlagast hratt og vel
• hann er með stóran orðaforða og í sumum tilfellum stærri en jafnaldrarnir
• hann er með alla málfræði á hreinu
• vanalega þegar við erum með tvítyngd börn þá eigum við að taka þau afsíðis til að örva þau enn frekar með málið, en þess höfum við ekki þurft með Einar.

Á þessum tímapunkti var mamman byrjuð að roðna og pabbinn farinn að setja bringuna fram af stollti – eða var það öfugt…. ég man það ekki…:)

Við fengum líka að heyra að.

• Hann væri hrókur alls fagnaðar í söng og leik.
• Krökkunum þætti hann ótrúlega skemmtilegur enda alltaf með fýflalæti og grín, en þessi fýflalæti og grín vekja ekki alveg sömu gleði hjá föstrunum.
• Hann væri skarpur og færi fremstur í flokki að þekkja stafi, tölur, liti og þess háttar dót
• Að hann þyrfti bara að heyra rímur og lög einusinni og þá væri hann með þær á hreinu

Við fengum svo líka að heyra að

• Einar borðar ekki rúgbrauð
• Einar heyrir bara það sem hann vill heyra
• Einar er ákveðinn og gerir bara allsekki það sem honum finnst leiðinlegt
• Einar gerir bara það sem honum finnst skemmtilegt, t.d. það að klæða sig. Það þykir honum leiðinlegt og þess vegna gerir hann það ekki.
• Þrátt fyrir að Einar sé tekinn afsíðis til að vera fjarri krökkunum sem hlæja þegar hann segir brandarana, er alveg aleinn með fóstrunni og á að klæða sig sjálfur þá fer hann í peysuna, lætur ermarnar vera vængi og leikur fugl… af því að svona er Einar
• Einar á erfitt með að sitja kjurr og í matmálstímum er hann að klöngrast á stólnum, liggur á bakinu á stólnum, dettur í gólfið, hellir niður og eitthvað fleira sem ég skammaðist mín of mikið fyrir til að heyra…
• Ef að Einari þykir ekki eitthvað skemmtilegt, þá getur hann ekki einbeytt sér. Þau töldu lengi að það væri tungumálið og að hann væri að einbeyta sér að skilja, en eftir að hafa metið hann á þann hátt sem hann var metin þá segja þær stopp nú, Einar þú verður að taka þér tak…

Niðurstaða fundarin var s.s. sú að barnið er mjög gáfað og ótrúlega gott í dönsku og er með allt litað í topp í þeim pörtum í skemanu. En það sem snýr að einbeytingu og hlýðni er bara ekki að skora svo feitt. Pabbinn bennti á mömmuna og mamman horfði á borðplötuna og mumlaði eitthvað. Þetta þarf að laga í samstilltu átaki heimilis og leikskóla. Ég þarf að hætta að vekja hann með því að taka hann ofurblítt í fangið, klæða hann á meðan hann vaknar í fanginu mínu, bera hann svo inn í stofu þar sem pabbi hans bíður með morgunmat og uppáhalds barnaefnið. Ég þarf að hætta að sitja með hann í fanginu fyrir framan barnaefnið og mata hann. Ég þarf að hætta að klæða hann í útfatamúnderinguna og leiða hann að útidyrahurðinni. Og þetta er bara einn partur af góðri þjónustu móðurinnar á heimilinu sem þarf að skera niður, ætla nú ekki að fara út í fleiri ósiði sem ég er búin að venja barnið á….. úps…..

En að öðru, þá hefur verið ótrúlega kalt og til að gefa ykkur einhverja hugmynd um hversu kalt þá byggðum við Einar snjókall í upphafi viku 2 sem stendur ennþá flotur og fínn í enda viku 4. Í dag afrekuðum við Einar að byggja við snjókallinn, við skunduðum út á tún og hrúguðum snjó fyrir aftan snjókallinn. Úr því varð fyrst snjóhrúga, svo brekka sem við renndum okkur niður á snjóþotunni, á tímabili var þetta hestur, en svo endaði þetta í snjógöngum með þremur opum. Einar skríkti og hló og sagði reglulega, mamma þetta er svo skemmtilegt. Ég sagði reglulega, ekki skemma neitt, passaðu þig að reka þig ekki í, passaðu snjóhúsið mitt, er mamma ekki dugleg….. svo mættumst við Einar í göngunum, ég sveitt og móð og másandi af kappseminni við að byggja snjóhúsið horfðum í augun á hvort öðru og brostum. Þá sagði Einar við mömmu sína “mamma, þú ert með kanínutennur”. Já mamman er með kanínutennur, það var bara svo fyndið að heyra Einar segja þetta á þessu mómenti að ég hló mig máttlausa og hann sömuleiðis. Að sjálfsögðu ræstum við pabbann út til að taka myndir svo við (ég) gætum monntað okkur af afreki dagsins. (N.B pabbinn hjálpaði ekki, en hann vaskaði upp seinna um daginn þannig að hann sleppur á pari)

Talandi meira um kuldan þá er þetta kaldasti vetur í rúmlega 20 ár, við hjólum samt um allt og það getur verið ansi skrautlegt. Sérstaklega þegar maður lendir í snjóbyl og ófærð og í staðin fyrir að renna niður brekkurnar þá þarf maður að hjóla niður brekkurnar. Ég hugsa svo oft til þess þegar ég er að hjóla á æfingu eða heim. Ég spilaði með ÍS/Val í næstum 3 tímabil og bjó ekki lengra en 1 km frá og ég held að ég telji það undir 10 skiptum sem ég labbaði á æfingu.  Hér að neðan er ég að koma af æfingu eftir að hafa cykeled hjem i snestorm.

Einar ætlar að kíkja í heimsókn til íslands í febrúar, fer heim með stóra bróður 21. feb og verður til 10. mars. Hann ætlar að vera eitthvað hjá ömmu og afa í sveitinni eins og hann orðaði það um daginn og svo eitthvað hjá Högna og Írisi í Stykkishólmi, mamman og pabbinn ætla að njóta þess að vera barnlaus í fyrsta skiptið í heilt ár og rækta hvort annað á allan þann hátt sem þau geta.

Ég er alltaf á fullu í körfunni, Nú er grunnspilinu að verða lokið og mellemspilið fer að hefjast. Við höfum ekki náð að vinna marga leiki þrátt fyrir að vera að spila feiki vel á köflum, þess bar að geta að flest liðin eru með 1-2 erlenda leikmenn og við ekki neinn. Ég held áfram að vera í byrjunarliðinu og skila ágætlega til liðsins og þykir þetta skemmtilegra en nokkru sinni fyrr. Framundan er svo hörkuhelgi hjá kellu, en leikur í Lemvig a.k.a lengstíburtu á laugardaginn sem krefst þess að við keyrum af stað á föstudagskvöldi, spilum svo um hádegi á laugardeginum. Á sunnudeginum er svo komið að stjörnuleik þeirra dana Denmark vs.The World og ég hef verið valiln  í The World liðið, þetta verður örugglega þrælskemmtilegt:)

Haukur kemur til okkar 17. febrúar og fer heim samferða bróður sínum þann 21. febrúar. Haukurinn okkar býsnast yfir því að hafa mikið að gera, kennararnir alveg rosalegir að setja á próf og hann er bara alveg hættur að eiga helgarfrí. Drengurinn er náttúrulega að verða 11 ára gamall eftir slétta 10 daga og kröfurnar verða jú meiri eftir því sem maður eldist, þannig að það er nú ekki alltaf tekið út með sældinni að eiga afmæli. Óskalistinn er froskur, körfuboltaskór, NBA dót, bækur og fleira í þeim dúr, hann er reyndar í bölvuðu basli með að segja hvað honum langar í þar sem hann virðist hafa klárað allar óskirnar sínar um jólin og þau eru bara nýbúin:)

Barnið hjá Kristni og Salóme á svo að koma í heiminn á morgunn, við bíðum spennt við símann þessa dagana enda mikil tilhlökkun í fjölskyldunni að fá litlu prinsessuna í heiminn:)

Að lokum óskum við afmælisbörnum vikunnar til hamingju með daginn sem þeir áttu.

Elsku pabbi, afi, tengdó…. til hamingju með 27. janúar:)

Og elsku Högni, Pétur, besti vinur og allt það, til hamingju með stórafmælið 28. janúar. 40 ár er ekkert smá fyrir svona gaur eins og þig mwa*

knús og koss

Tinna Björk

p.s hérna er mynd af Jónatani í eldhúsinu:)

Einar 5 ára

Einar er orðinn 5 ára, varð það þann 18. janúar síðastliðinn. Við skelltum nokkrum myndum inn á barnaland en annars höfum við ekkert tjáð okkur um þennan merka áfanga hjá syninum. Hérna er Einar í fallegu jakkafötunum sem pabbi hans átti þegar hann var lítill. Við héldum smá afmæliskaffi fyrir Einar og að sjálfsögðu vildi Einar vera í sínu fínasta pússi.

Þegar kaffiboðið var búið skreyttum við köku til að taka með á leikskólann og það er óhætt að segja að kakan vakti mikla lukku, fyrir utan það að vera alltof stór fyrir 20 krakka þá var hún alveg ótrúlega góð og var étin upp til agna.

Annar er Einar orðin mjög fullorðin eftir þennan afmælidag, það er búið að heyrast, Mannstu þegar ég var 4 ára, það var bara þegar ég var 4 ára, þú ert að halda á mér alveg eins og þegar ég var 4ára, er þetta fyrir 5 ára börn….. og fleira i þessum dúr, drengurinn er náttúrulega algjör perla.

meira síðar, afi Simmi er í heimsókn og við erum upptekin við að túristast í kuldanum í Köben:)

stutt blogg úr kuldanum

• Það er alveg ótrúlega kalt og við notum lopapeysurnar, ullarfötin og annan hlýjan fatnað óspart. Við hjólum samt um allt, það er ekki málið. Förum samt virkilega varlega svo við rennum ekki í snjónum og hálkunni. Held að ég hafi ekki hjólað í snjó síðan 1990 þegar ég fékk fjallahjól í jólagjöf og varð að prufa það samstundis.
• Einar er byrjaður að fá mat í leikskólanum þannig að vi er slut med madpakken. Jedúdda hvað ég elska það, miklu meiri ró hérna á morgnana og Einar er virkilega ánægður með matinn. Í þessari viku er hann búinn að fá. Pasta með kjötsósu sem smakkaðist gott (takið eftir SMAKKAÐIST gott) Einar er byrjaður að vera með soldið dönskuskotna íslensku. Svo er hann búinn að fá kartöflusúpu sem var ekki góð en maður verður alveg ótrúlega sterkur ef maður borðar hana þannig að hann kláraði hana alla. Svo fékk hann rúgbrauð með steiktum lauk sem smakkaðist eins og súkkulaði, en það var víst leyndó sem ég mátti engum segja.
• Harmleikur um daginn þar sem við gleymdum litla og stóra á leikskólanum og urðum að snúa við og sækja þá. Þá kom í ljós að litli var bara á nærbuxunum en stóri hjólaði sjálfur alla leið heim. Eins gott að þetta reddaðist allt… fjúff;)
• Einar hefur stækkað alveg svakalega enda að verða 5 ára gamall síðar í mánuðinum og borðar í samræmi við að það sé vaxtakippur í gangi. Er samt farinn að fatta að foreldrarnir eru að leggja áherslu á að hann borði vel og í hvert sinn sem við segjum “jæja nú er kominn tími til að pissa og bursta” þá kemur strax “ég er alveg ótrúlega svangur, ég bara verð að borða eitthvað”. Og við að sjálfsögðu grípum þetta á lofti og fyllum hann af einhverju góðu fyrir nóttina svo hann geti haldið áfram að stækka:)
• Æfingarnar byrjuðu aftur eftir jólafrí í vikunni, harðsperrur og þreyta er orð vikunar hjá mér. En vá hvað ég elska það að vera komin af stað aftur;)
• Við söknum Hauksins okkar óendanlega mikið enda leið tíminn ótrúlega hratt yfir áramótin með honum, við getum ekki beðið eftir að hann komi aftur í febrúar. Hérna að neðan má sjá hann alveg í stuðinu á gamlárskvöld;)

Annars er mest lítið að frétta…..

knús og koss

Gleðilegt ár kæru vinir:)

Enn eitt árið er gengið í garð, ekki að það komi neinum á óvart en ég verð alltaf voðalega meir á áramótum og fæ kökk í hálsin af skrítnustu tilefnum. Ég er búin að hugsa mikið um að skrifa einhvern annál fyrir hönd okkar í litlu fjölskyldunni en ég held að ég láti það vera.

Sannleikurinn er sá að við lögðum af stað í ævintýri í upphafi árs og biðum spennt eftir því að reyna okkur á nýjum stað í nýju landi. Hlutirnir hafa æxlast þannig að þegar ég lít til baka þá er þetta eitt af mínum erfiðustu árum en á sömu stundu eitt af lærdómsríkustu tímabilum sem ég hef upplifað. Við trúum því að þetta sé ennþá ævintýri, núna erum við að upplifa erfiða og harða tíma. Svo munum við rísa upp og sigra “vonda kallinn” og lifa hamingjusöm til æviloka.

En færum okkur að jólunum okkar með Hauki Sindra, dögunum til áramóta og alls þess skemmtilega sem við höfum brallað undanfarna daga…..grunar að þetta verði langt blogg:)

Haukur Sindri lenti um kvöldmatarleitið þann 28. desember. Fjölskyldufaðirinn er búinn að blogga um hvernig matseldin gekk fyrir sig og því óþarfi að lýsa því í smáatriðum og láta duga að segja hversu ótrúlega góður maturinn var. Við sameinuðum hefðirnar á besta hátt sem hægt er. Hjá mér hefur verið hefð fyrir að hafa graflax í forrétt á jólum, hjá okkur báðum hefur verið svínasteik með puru í aðalrétt og hjá Jónatani hefur svo verið möndlugrautur í eftirrétt. Þannig að við tókum forréttinn frá minni hefð, aðalréttinn frá okkur báðum og eftirréttinn frá Jónatani, sannkölluð 50/50 skipti. En allavegana, á meðan ég og Einar sóttum Hauk þá undirbjó Jónatan ratleik til að stytta drengjunum stundirnar á meðan við myndum klára matarstússið. Þegar við vorum klár með matinn þá ákváðum við að koma drengjunum á óvart, sendum þá inní herbergi og merktum diskana okkar á soldið sérstakan hátt sem gladdi þá einstaklega mikið.

Einar var eiginlega einum of töff þetta kvöld, fyrir utan hvað hann var spenntur og glaður yfir því að hafa bróðir sinn og fór gjörsamlega á kostum. Stóð upp á stólnum í miðjum matnum og sagði “mig langar að skála þar sem Haukur er kominn til okkar” alveg eins og hann væri alvarlegur fullorðinn maður:) Spennan var slík að hann fann sér svo alla pakka sem voru merktir honum og reif þá upp og við náðum engan vegin að stöðva hann, þannig að við verðum að viðurkenna að við vitum ekki alveg 100% hvað er frá hverjum og þá sérstaklega hvaða bók hann fékk frá hverjum sem er virkilega leiðinlegt þar sem við erum vön að merkja allar bækur með nafni þess sem á bókina, af hvaða tilefni hún kom til okkar og frá hverjum ef það á við.

Þegar við vorum búin að opna pakkana þá lögðumst við í sófann, sóttum möndlugrautinn og horfðum á DVD sem Haukur fékk frá Högna, Írisi og kó um atvinnumennina okkar. Einar endaði með möndluna en er svo sætur að hann sagði að hann hefði fengið hana fyrir okkur öll af því að við værum fjölskylda og heimtaði að það yrði tekin mynd af öllum með möndluna annað væri bara ekki sanngjarnt.

Þar sem allir fjölskyldumeðlimir eru handhafar árskorts í Tívolí var ákveðið að eyða næsta degi í Tívolí, við skelltum okkur snemma af stað enda viðbúið að það yrði traffík í Tívolíinu. Jólatívolí er alveg ótrúlega flott og mikið skreytt, það var alveg ótrúlega kalt en við vorum vel búin til að fjárfesta í túrpassa á línuna og eyða öllum deginum þarna. Einar verður hugrakkari og hugrakkari með hverri tívolíferð sem við förum í en Haukur er alltaf jafn tívolíglaður og rússíbanasjúkur og því var farið í alla rússíbanana.

Þegar okkur var orðið kalt þá skelltum við okkur inn á kaffihús, strákarnir fengu sér heitt kakó og mamman og pabbinn fengu sér heitt glögg. Það var rosalega gott að hlýja sér aðeins, pissa og hlaða batterýin fyrir fleiri ferðir í tækin. Við biðum líka spennt eftir flugeldasýningunni sem er alltaf á milli jóla og nýárs klukkan sex. Það er virkilega gaman að rölta um þegar það byrjar að rökkva og ljósin verða einhvernvegin miklu flottari og stemmingin verður alveg ótrúleg.

Við enduðum daginn á að fá okkur pizzu á nálægum veitingastað og fórum svo heim og kláruðum að horfa á atvinnumennina okkar. Við vorum soldið lúin eftir daginn í Tívolíinu og því ótrúlega gott að fara í kósýföt og kúra bara í sófanum heima og hlaða batterýin fyrir næstu daga.

Haukur vaknaði svo daginn eftir með gullfoss og geysi og leið ekki vel. Pabbinn sá um áramótainnkaupin á meðan við kúrðum okkur yfir misgáfulegu sjónvarpsefni og tölvuleikjum. Þetta gekk nú fljótt yfir hjá Hauksanum okkar og um kvöldmatarleitið var hann orðinn nokkuð hress. Þennan dag var afgangadagur enda alveg ótrúlegt magn af mat sem safnast upp á svona hátíðardögum. Eftir matinn þá ákváðum við að spila Pictionary og komumst að því að Einar og Haukur hafa svo sannarlega keppnisskapið frá mömmu sinni. Fyrir ykkur sem ekki þekkið til þá hef ég skánað mikið, þegar Haukur var lítill þá gat ég ekki einusinni leift honum að vinna mig í einföldum spilum þar sem ég er svo svakalega tapsár. Ég hef aðeins unnið í þessu gagnvart drengjunum mínum og get núna spilað við þá með aðeins meiri ólympíuhugsjón s.s. að vera með en ekki vinna. Reglurnar voru aðeins sveigðar til þar sem Einar hefur ekki alveg skilning á spilinu. Einar og pabbi voru saman í liði og svo Haukur og mamma. Einar var alveg ótrúlega klár að geta upp á réttu teikningunum hjá pabba sínum og Haukur var alveg að trompast yfir reglunum  þar sem pabbi mátti tala aðeins með teikningunum til að hjálpa Einari á sporið. Einar og pabbi höfðu forskotið framan af þangað til að Haukur fékk alveg nóg og við tókum okkur á og komumst framúr Einari og pabba. Þá varð allt vitlaust hjá Einari, grátur og læti sem ætlaði engan endi að taka. Einar heimtaði að kasta teningnum án þess að geta rétt til að komast aftur framúr mömmu og Hauki en var sagt að það væri að svindla. Hann sættist á að prufa hvort þeir gætu ekki rétt og það tókst, Einar kastaði þá teningnum og fékk fjóra. Fjórir dugði ekki til að komast framúr mömmu og Hauki og þá varð allt brjálað aftur, hann ætlaði nefninlega að fá sex. Hann tók þá bara teninginn fann sex og lagði hann á borðið, við gátum að sjálfsögðu ekki látið barnið komast upp með þessa spilamennsku og það endaði með því að þeir færðu sig fjóra og gerðu aftur. Við skiptumst á að halda forystunni það sem eftirlifði spils með gráti hjá Einari og mótmælum hjá Hauki. Pabbi og Einar voru gulir og ég og Haukur vorum blá. Til að halda öllum góðum þá endaði þetta spil með jafntefli þar sem Haukur og Einar gátu akkúrat á sama tíma upp á síðustu spurningunni, alveg ótrúlegt:)

Við sváfum út á gamlársdag og byrjuðum daginn á alvöru brunch, strákunum mínum þykir ekkert betra en að fá amerískar pönnukökur með sýrópi. Næst á eftir mátuðum við lopapeysurnar frá ömmu Gunnhildi og co og spókuðum okkur svo um í bænum. Keyptum áramótaskraut, hatta og flugelda. Pabbi og Einar fóru svo heim og mamma og Haukur fóru og tóku smá snúning á körfuboltavellinum.

Það var fjórréttaður matseðill hjá litlu fjölskyldunni og ótrúlegt en satt þá tók ég meiri þátt í matseldinni en oft áður og klúðraði ekki neinu en matseðillinn leit svona út. Ég treysti því að Jónatan matarbloggi áður en árið er liðið…. engin pressa;)

1. Humarsúpan hans Ella sem við fáum alltaf í Bolungarvík og heimabakað brauð ala Tinna
2. Grafið naut
3. Hjartardýr (http://www.dk-kogebogen.dk/opskrift2/visopskrift.php?id=8741)
4. Ísinn hennar Höllu ömmu

Það þarf varla að segja frá því en maturinn var perfect og þá sérstaklega súpan sem færði okkur nær fólkinu okkar heima í Víkinni. Fjórréttað var kannski fullmikið fyrir maga drengjanna okkar og voru alveg sprungnir þegar það var komið að Hjartardýrinu. Þeir fengu því að borða bara kjötið þar og voru ekki pressaðir í meðlætið.

Við skreyttum borðið alveg ótrúlega mikið, við áttum einhverjar innibombur sem þeyttu skrauti út um alla íbúð þannig að litla stofan okkar er mjög skreytt í dag og þá sérstaklega gólfið, alveg ótrúlega flott og gott fyrir taugarnar….

Við vorum soldið efins um hversu mikið danir myndu skjóta upp og hvort það væri eitthvað fútt í áramótum í útlandinu. Það var skotið stanslaust frá því að það byrjaði að rökkva og þangað til að klukkan var orðin eitt. en þá fórum við að sofa og því eru ekki staðfestar heimildir af frekari uppskotum danana. En við skemmtum okkur vel með flugeldana okkar, það var helling skotið upp og það bergmálaði í blokkunum hérna í kring og það var soldil svona stemming eins og á Ísafirði þar sem það bergmálar í fjöllunum. Það var ótrúlega kalt veður, það lagði áramótareyk yfir allt og áramótalyktin var alveg eins og heima þannig að við vorum sátt.

Við komum inn eftir að hafa skotið upp og horfðum á áramótaskaupið sem okkur þótti ekkert spes enda löngu komin með gubbuna af þessu ástandi, við hlógum þá á stöku stað á meðan við gæddum okkur á ís með heitri súkkulaðisósu.

Við óskum ykkur öllum gleðilegs árs og vonum að það taki á móti ykkur sem okkur fullt af ævintýrum, ást og hamingju:)

Koss og knús

p.s. barnalandið fyllir inn í eyðurnar

Kokkur eða mús?

Jæja gott fólk. Þá er komið að því. Eftir miklar og oft á tíðum erfiðar rökræður er tíminn loksins kominn. Ég ætla að leggja putta á takka og tjá mig. Í fyrsta sinn í langan tíma byrja ég ekki minn innslátt á eihverju svona: class is.einarsson.jonatan.someGeekProgrammingStuff {.

Ég þarf actually að koma einhverju vitrænu í 0rð. Tjá mig. Segja eitthvað.

Það fyrsta sem mér dettur í hug er að tala um þessi kvöld sem að á undan eru gengin. Pressan sem hefur verið á mér er mikil. Undanfarin 34 ár hef ég notið þeirra forréttinda að veislumaturinn hefur verið framreiddur af frú Guðrúnu Bjarnveigu Magnúsdóttur. Tinna, Haukur og nú síðustu 4 ár, Einar,  hafa einnig vanist þessari nánast geðveiku 10 stjörnu þjónustu. Tinna hefur auðvitað staðið sig með þvílíkri príði. Ég þurfti samt að faðma eldavélina. Kyssa hellurnar og nudda steikurnar.

Á aðfangadag elduðum við önd. Ekki skotna af okkur samt. Fengum þessa líka fínu djúpfrostnu önd á þorláksmessu. Komumst svo að því 2 tímum síðar að best er að þíða hana á þrem sólarhringum í ísskáp. Við létum tæpa tvo sólarhringa duga, fylltum hana með eplum og sveskjum og elduðum hana eftir meðaltals eldunartíma ca. 10 googlaðra uppskrifta. Ég penslaði hana reglulega með blöndu af hunangi og ferskum appelsínusafa. Útkoman var betri en við þorðum að vona þannig að ég slapp með skrekkinn það kvöldið. Sósan tókst mjög vel líka. Ég smjörsteikti innmatinn og vængina (klipti þá af öndini þar sem að þeir verða svo þurrir hvort eð er) og lét þá malla ásamt lauk, gulrót, timiangrein, appelsínuberki og fl. ásamt rauðvíni og andakrafti í ca. 2 tíma. Ég siktaði og fleytti svo soðið og þykkti með rjóma og sætti með hunangi.

Á jóladagskvöld höfðum við hamborgarhrygg. Hann tókst mjög vel enda erfitt að klúðra því.

Annan í jólum prófuðum við kalkúnabrjóst. Kjötið var safaríkt og gott en sósan var ekki eins og ég vonaði. Ég notaði maizenamjöl, blandað í rjóma sem að gerði áferð hennar frekar slepjulega. Hún var samt mjög bragðgóð þannig að ég endaði réttu meginn við núllið held ég. Forrétturinn hafði líka mikið að segja. Við höfðum boðið vinafólki okkar í mat helgina áður og höfðum nautalund (hún var á tilboði… þá meina ég alvöru tilboði…. ekki íslensku tilboði  ) og áttum smá sneið eftir sem að við grófum með timian, rosemarin, og fl.

Eftir að hafa gætt okkur á afgöngum næstu daga kom loksins að því að Haukur kom. Jól nr. 2. Þá kom ekkert annað til greina en purusteik. Við keyptum skinkusteik með puru þar sem að það er yfirleitt ekki hægt að kaupa bóg hérna úti. Puran var skorinn en ég fór samt með hníf í allar rákir og gætti þess að rifurnar væru nógu djúpar. Þær verða víst að ná alla leið að kjötinu. Það þarf samt að passa að skera ekki í kjötið sjálft og að það sé salt (ég notaði gróft sjáfarsalt) með hverri rifu. Ég setti 2 lárviðarlauf og 5 negulagla inn í rifurnar með jöfnu millibili. Ég fann svo góðan stað fyrir kjötmælinn þar sem að kjötið var þykkast, setti það í kaldan ofn og setti á 100° undir og yfirhita. Þegar mælirinn sýndi 50° hækkaði ég í 250° og beið eftir að mælirinn sýndi 62°. Heildar eldunartíminn var ca. 2:30 (ég var með 1.3 kílóa steik). Áður en að ég kveikti, passaði ég mig á að puran væri lárétt á grindini. Ég notaði stóra kartöflu sem að ég skar í 3 bita til þess að lyfta endanum á henni þannig að puran var nokkurnveginn rétt. Steikin fór beint á grindina en undir henni var ofnskúffa og í henni eldfast fat sem að náði rétt rúmlega flatarmáli steikarinnar. Í fatinu var ég með eitt lárviðarlauf en eftir 1 klst. setti ég ca. 2 dl. af vatni í það. Ég notaði svo fínt saxaðan lauk. vökvan úr fatinu, svínakraft, ribsberjagel og rjóma í sósuna. Útkoman var vægast sagt frábær. Puran var stökk en kjötið mjög safaríkt.

Nú er ég loksins búin að fá humarhala í humarsúpuna “a la Elli og Disda” og Hjartarsteikur fyrir gamlárskvöld. Næsta færsla frá mér verður um hvernig það heppnaðist…… 7-9-13.

Fyrstu fullorðins jólin okkar:)

Það verður nú að segjast að fyrstu fullorðin jólin okkar, allavegana það sem liðið er af þeim hafa verið alveg dásamleg. Við höfum vandað okkur sérstaklega í undirbúningi þessara jóla þar sem við vildum ekki klikka á einhverju sem gerir jólin að jólum.

Við vöknuðum ekki fyrr en hálf tíu á aðfangadagsmorgun, það var litli maðurinn okkar sem vakti okkur og vildi kíkja í skóinn sinn. Það var sjálfsagt, enda ætluðum við að vera vöknuð, búin að borða hafragrautinn og drekka fyrsta kaffibollann á þessum tíma dags. Við seinkuðum því bara aðeins enda ekki nein pressa þar sem allt var klappað og klárt. Hafragrautur á sínum stað, sonurinn fékk sinn með stjörnuljósi þar sem það eru jól og var sáttur við uppátækjasemi pabba síns.

Við áttum eitthvað smá eftir að bardúsa þegar það fór að nálgast hádegi okkur langaði að kaupa ferskt timian og möndlugjöfina sem verður þegar Haukur kemur þann 28. des. Við komumst að því að daninn er ekki að stressa sig á því að hafa opið á aðfangadag og því komum við að luktum dyrum í mollinu okkar. Við snérum okkur því bara til kaupmannsins á horninu, sem er með ekta arabaávaxtabúð. Þar fengum við ferskt timian og risa poka af cashew hnetum, inni hjá kaupmanninum voru allir grínandi og hlæjandi og kvöddu alla viðstadda með jólakveðju þegar viðskiptum dagsins var lokið. Við röltum okkur öll saman til kaupmannsins enda ótrúlega hressandi að viðra sig aðeins fyrir átök dagsins, matseld, át og pakka. Einar heimtaði stjörnuljós með í göngutúrinn þar sem það eru nú jól og að sjálfsögðu urðu foreldrarnir við því.

Þegar við komum heim skelltum við okkur í að gera hádegismatinn/brunchinn tilbúinn. Við erum vön að fá heita kæfu, steikta sveppi, beikon, síld, harðfiskt og fleira góðgæti bæði í Sundstrætinu og á Völusteinsstræti á hverjum jólum á þessum tímapunkti dagsins. Við ætlum sko ekki að bregða út af vananum með það. Þetta var alveg æðislegt og við átum eiginlega aðeins of mikið og þurftum að leggja okkur aðeins eftir matinn.

Fullkomin jól í augum Jónatans var að þurfa að vakna fyrir sólarupprás og byrja að elda matinn, þegar við vorum að ákveða jólamatinn og ég stakk upp á einhverju góðgæti þá kom vanalega hjá elsku manninum mínum, nei það er alltof einfalt eða það tekur bara klukkutíma. Þegar við sáum fína 3 kg önd á 50 kr þá var ákveðið að hafa önd í jólamatinn, ekki af því að okkur finnst önd svona góð eða erum klár að elda hana. Öndin er eitthvað sem krefst vandvirkni og tíma og það kann minn maður að meta. Við googluðum uppskriftir af önd og stefnan var tekin á ekta danska jólaönd. Ég mundi svo eftir nokkrum dönskum uppskriftablöðum sem elskuleg tengdamóðir mín hafði sent okkur þegar við vorum nýflutt í baunalandið og átti að vera okkur innblástur í danska matargerð. Þar var eitt jólablað og viti menn, auðvitað uppskrift af hefðbundinni danskri jólaönd:) Við kærustuparið hjálpuðumst að í eldhúsinu og Einar tók myndir af því sem fór fram, þar náði hann meðal annars myndum af rassi foreldra sinna og hló mikið af uppátækjaseminni í sjálfum sér.

Við skiptumst á að fara í sturtu, baða barnið, setja pakkana undir jólatréð og allt það. Spennustigið hjá Einari fór upp í hæðstu hæðir og ekkert mikið neðar en það þannig að það var full vinna að elda og sinna drengnum. Það er alltaf ráð að setja Einar í sturtu þegar hann er að fara yfirum eða foreldrarnir eru orðnir soldið þreyttir og það endaði með að barnið fékk c.a. klukkutímasturtu. Hann var aðeins rólegari eftir sturtuna og fékkst til að koma í nærföt og setja pakkana undir jólatréð. Að sjálfsögðu var þetta ekki alveg sprelllaust, það þurfti að kyssa jólatréð, hlaupa með hvern pakka og fara erfiðu leiðina. En það er allt í lagi á jólunum:)

Við festum eldamennskuna á filmu líkt og allt annað þennan dag. Sósusoðið var látið sjóða í einhverja klukkutíma samkvæmt kúnstarinnar reglum, Öndin pensluð eins og segir í uppskriftinni og hlúð að öðrum þáttum eldamennskunnar á allan þann hátt sem við kunnum. Ég var frú uppþvottavél, lagði á borð og sá um að finna áhöld, skálar og föt fyrir jólamatinn. Við vorum ótrúlega samstíga í elshúsinu þó ég segi sjálf frá, vorum meira að segja í eins svuntum:)

Þó svo að ég komi ekki að flóknum þáttum eldamennskunar, ég bara smakka, rétti og vaska upp. Þá fékk ég að gera forréttinn með glöggu auga Jónatans yfir öxl mína. Við ákváðum að hafa gamaldags rækjukokteil og hann hitti í mark hjá okkur öllum og þá sérstaklega Einari, Einar segir reyndar hrækjur en ekki rækjur og þegar við reyndum að leiðrétta hann þá sagðist hann bara hafa séð þátt í snjóvarpinu og þar var sagt að þetta héti hrækjur en ekki rækjur. Hér má sjá nokkrar myndir af lokahnykknum í elshúsinu, rækjukokteilnum og veislumatnum okkar.

Eldamennskan gekk nú ekki alveg áfallalaust fyrir sig en ég held að það sé af því að ég var farin að skipta mér af of miklu. En fyrsta tilraun af brúnuðum kartöflum misheppnaðist og brann. Við vorum ekki búin að setja kartöflurnar útá pönnuna þegar við uppgvötuðum að hún væri að brenna þannig að það var s.s. enginn skaði af. Þá tókum við upp símann og Jónatan átti spjall við mömmu sína sem miðlaði visku um brúnaðar kartöflur og þetta lukkaðist á endanum.

Pakkarnir og allt það gekk vel fyrir sig, ég og Jónatan völdum okkur pakka til að opna núna og geymum rest þangað til að Haukur kemur. Einar fékk að opna alla sína pakka enda fékk hann eiginlega bara föt og því ekkert rosalega stórt bros á honum þó svo að foreldrarnir hafi verið glaðir. Fjarstýrði bíllinn og tölvuleikurinn sem var frá foreldrunum og Hauki bjargaði því brosinu ásamt nóa konfekti og Höllu ömmu ís. Einar var þó ekki eins fúll með fatapakkana og bróðir hans á sama aldri sem kláraði ekki einusinni að opna pakkana ef að hann sá að það væru föt í þeim. Hann gladdist mjög yfir hverri flýk sem hann fékk og það heyrðist vá, alveg ótrúlega flott, ég er aldeilis heppinn…… en er enginn pakki með dóti hérna fyrir mig kom svo. Einar er alveg yndislegur hvað þetta varðar.

Einar spilaði tölvuleikinn frá Hauki, ég lagðist fyri niðjatal Elísabetar og Einars sem við fengum frá afa og Sigrúnu og Jónatan drakk Arnald í sig. Við enduðum kvöldið á að draga sófann okkar út og horfa á Jóhannes sem við fengum frá mömmu og pabba á Völó og heyra í vinum og ættingjum í gegnum skype eða símann.

Við hugsuðum mikið til ömmu og afa á Völó, þetta eru fyrstu jólin sem Jónatan er ekki í foreldrahúsum og fyrstu jólin okar saman sem við erum ekki þar. Ekki nóg með það þá var Kristinn Gauti í Reykjavík þar sem hann og Salóme eru ekki ferðafær vegna óþægrar stúlku sem er á leiðinni í þennan heim og er með soldið vesen. Ekki nóg með það að við vorum ekki hjá ömmu og afa þá var svo brjálað veður að messunni var aflýst, þegar við hringdum í kartöfluvandræðunum okkar þá sagði amma að hún vissi sko ekkert hvernig hún ætti að haga undirbúningnum hún væri meira að segja búin að leyfa sér að kúra aðeins og slappa af. Eitthvað sem hefur ekki alveg verið í boði fyrir organistann með + 7 manns í mat alltaf á jólum. Við gátum svo ekki annað en hlegið þegar Jónatan talaði við Kristinn Gauta og sagði okkur að amma, afi og Finni frændi hefðu þurft að hætta með möndlugrautinn þar sem þau voru búin með hálfa skál og engin mandla komin og þau öll alveg að springa. Þar vantaði pottþétt drengina mína til að taka sinn skammt:)

Dagurinn í dag fór í afslöppun og lestur, skelltum okkur í íslenska messu í Skt. Paulskirke þar sem við fengum að syngja Heimsum ból og allt það sem fylgir jólunum. Snjórinn sem hefur hulið jörðina fór í nótt og á móti okkur tók hellidemba í allan dag, við fórum samt í smá labbitúr á leiðinni úr kirkjunni.

Takk kærlega fyrir okkur allir, við erum ekki búin að opna allt þar sem við höldum hin eiginlegu jól þegar Haukur kemur en það sem er komið, pakkar, kort og aðrar yndislegar sendingar vekja gleði.

Það voru engin jólkort send í ár, ég sendi því hérmeð jólakveðju, koss og knús vona að þið kvittið fyrir innlitið og haldið áfram að fylgjast með okkur í baunalandinu. Eins og alltaf þá settum við inn einhverjar 100 myndir á barnalandið sem fylla inn í eyðurnar um jólin okkar.

Tinna og kó

Jóla, jóla, jóla…. Jóla, jóla, jóla

Stend mig að því að þykja ég ofur þroskuð og fullorðin þegar ég plana innkaup fyrir jólasteikina, bý til rauðkálið, jólaísinn og fleira sem tilheyrir. Síminn er á lofti, sms, skype og tölvupóstur til að fá ráð hjá mömmum, systrum og öðrum sem til þekkja. Það á allt að vera fullkomið, eitthvað erum við að prufa í fyrsta skiptið og verður kannski að hefð á okkar heimili. Annað á að vera eins og hjá mömmu eða ömmu og þá skal vandað sig.

Í gær gerðum við rauðkál, rauðlauks chutney, sörur og jólaísinn. Við ætlum aðeins að segja ykkur frá hvað við gerðum og hvernig:) Við fundum góða uppskrift af rauðkálinu með því að googla rauðkál, negull og kanill í sama streng. Rauðkálið er bara ekki jólarauðkál án kanils og neguls og þá sérstaklega vegna lyktarinnar þegar maður er að búa það til. Við keyptum tvo rauðkálshausa til að vera viss um að hafa nóg. Jónatan vigtaði þá og sagði svo að þetta væri akkúrat nóg í fjórfalda uppskrift, okkur þætti þetta nú alltaf svo gott. Þegar við byrjuðum að skera þetta var fljótt hætt við fjórfalda uppskrift og skellt í tvöfalda.

• 750 gr. rauðkál
• 1 epli
• 1 rauðlaukur( frekar lítill)
• 50 gr. smjör
• 1/2 tesk negull
• 1/2 kanill
• 2 msk. balsamik edik
• 5 msk. rifsberjasulta

Rauðkálið skorið niður frekar smátt. Laukurinn saxaður. Eplið skorið smátt. Smjörið sett á pönnu og laukurinn mýktur í því með kanil og negul. Kálið og eplið sett útí með smá vatni. Passa að brenna ekki. Balsamikið og sultan útí og soðið í ca. 50-60 mín. við vægan hita.

Rauðkálið smakkast alveg einstaklega vel og ég hlakka til að borða það, við erum svo heppin með hann Einar okkar að rauðkál er eitt af því sem hann borðar eintómt og því er eins gott að eiga nóg fyrir litla manninn okkar.

Rauðlauks chutneyið gerðum við þegar við vorum búin að koma rauðkálinu af stað. Íris systir segir að þetta sé alveg nauðsynlegt með svínasteikinni og við tókum hana á orðinu. Keyptum helling af rauðlauk og skelltum í einfalda uppskrift þar sem þetta er okkar fyrsta tilraun.

• 750 gr    Rauðlaukur
• 250ml    Eplaedik/balsamik
• 1 tsk cummin (malað)
• ½ tsk negull (BADIA)
• Chili pipar á hnífsoddi
• Piparkorn (kannski 10 korn – heil)
• Salt
• 225gr púðursykur

Laukurinn afhýddur og saxaður gróft. Settur í pott ásamt ediki og kryddi. Hitað  að auðu og látið sjóða nokkuð rösklega í  um 15 mín. Þá er púðursykri bætt út í og látið  sjóða við meðalhita í opnum potti í  um 1 klst eða þar til maukið hefur þykknað. Sett á krukkur meðan það er heitt, geymist nokkrar vikur í kæli. Ef krukkur eru dauðhreinsaðar og lokað vel, gæti þetta geymst allt að ári á köldum stað.

Rauðlauks chutneyið smakkast líka alveg rosalega vel og við hlökkum til að borða það með steikinni og sjá hvort að þetta verði barasta ekki að hefð.

Á meðan rauðkálið og laukurinn mölluðu á gaseldavélinni okkar þá skelltum við í sörur, þær eru ennþá work in progress þar sem við fórum af stað með mikla dagskrá í gærkvöldi og þegar klukkan var miðnætti þá langaði okkur bara að fara að lúlla en ekki klára að setja krem á sörurnar. Það bíður þó allt tilbúðið, bakaðar sörur og tilbúið krem. Núna er það bara að bræða súkkulaðið og hefja ferlið.

Ísinn hennar Höllu ömmu er ómissandi á jólum, amma Gunna sendi okkur uppskriftina og við enduðum á að gera ísinn hennar.

• 5 egg
• 250 gr sykur
• vanilludropar
• 1 l rjómi
• bætiefni (súkkulaðispænir eða hvað sem maður kýs)

Byrja á því að þeyta eggin og sykurinn vel saman og setja vanilludropana með. Þeyta rjómann sér og blanda svo rjómanum og eggjablöndunni varlega saman. Bætiefnin eru svo sett síðust.

Við skiptum blöndunni í tvo hluta, í annan hlutann settum við rifið íslenskt konsum súkkulaði og í hinn settum við nóakropp sem við fengum sent frá frábærri vinkonu um daginn (takk Gunna mín fyrir sendinguna)

Verð að segja að þrátt fyrir að þykja ég ofur fullorðin við að undirbúa okkar fyrstu jól alveg alein með mínum heittelskaða og litla manninum okkar. Þá er þetta alveg ótrúlega skemmtilegt, við höfum hlustað á léttbylgjuna sem spilar bara jólalög daginn út og inn og njótum þess að fylla heimilið af jólum.

Yfir Kaupmannahöfn liggur fallegur jólasnjór og við gætum ekki verið ánægðari með það, á síðustu helgi var farið á snjóþotu í Söndemarken, verslað jólatré, drukkið heitt kakó og jólaglögg með piparkökum.

Einar endaði svo helgina á því að setja gat á hökuna á sér, við fórum upp á spítala til að láta sauma. Þetta er jú í þriðja skiptið sem að barnið gatar á sér hökuna og við þekkjum ferlið…. eða það héldum við. Þeir voru ekki tilbúnir að gera neitt fyrir sárið hans Einars. Sögðust ekki geta gengið frá því betur en líkaminn myndi láta það gróa, við létum í ljós óánægju með þessa afgreiðslu en maður stendur svo sem ekki og þrætir við læknirinn. Einar er þar af leiðandi með risa sár á hökunni sem á mjög líklega eftir að skilja eftir sig gott ör.

Við erum búin að fylla barnalandið af myndum http://barnaland.is/barn/22137/ vona að þið gefið ykkur tíma til að kíkja og sjá hvað við erum búin að vera að bralla.

Kossar og knús frá okkur til ykkar